"Sabahın dokuzu ve hala hayattayız. Bir mucize mi, yoksa sadece kahve mi?" – Dorothy Parker"

Vuslat

Vuslat,perde ve sen; ne olur ayrılın artık.

yazı resim

Vuslat güzelle çirkin arasında simsiyah bi perde, sevgili ne zaman uzaklara gitse boynuna şal yapar bu koca perdeyi,iyi de kötü de,güzel de çirkin de bir gelir artık.Öyle yoğun oyle çoksun ki taşıyor gözlerimden baharlar.Sonsuzlukta ışık olmak vardı şimdi ve yansımak aynalara,sonsuza aydınlatmak evreni! Teşekkür etmeyecegim.Söyleyecek sözlerim olsa keşke,anlatacak hikayelerim.Korkularım var kucak kucak.Zaman ilaç olur endişelere,anlaşılmaz anlatılan oluverir bazen,kara bakmam dünyaya hiç bakmadım ki!Bazen küserim kendime,sen aldırma,sarı yakışır sana.Uzak dur kışımdan az kaldı çiçek açmama nasılsa...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön