"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır, ta ki bir sonraki kahve molasına kadar." - Albert Camus"

yazı resim

YALAN 24-05-2010
Yandı canım kıymet bilmeyen birini sevdim,
Kırıldı umutlarım ona hak etmediği mutluluğu verdim,
Karardı hayatım sahte gülüşlerine yenildim
Bir yaprak misali sarardım ölmeden mezara girdim.

Gerçek aşkı mutluluğu bulduğumu sandım,
Umut veren anlamsız bakışlarına kandım,
Kos kocaman bir yalanla yaşadım,
Hayatımın en büyük hatasını onu sevmekle yaptım.

Dünyamı karartan yalanlarına aldandım,
Kalbimi yakan acılarla baş başa kaldım,
Anlamsız boş bir hayale kapılıp kendimi yaktım,
Yüreğimi karşılıksız bir aşkla oyaladım.

Ucu bucağı olmayan sevda denizine daldım,
Dert deryasında boğulup battım,
İhanetinle kalbimden kapanmaz bir yara aldım,
Seni sevmekle gururumu ayaklar altına aldım.

Terk ettin can evimden vuruldum,
Senin yüzünden ben gülmeyi unuttum,
Rüzgarın önünde ordan oraya savruldum,
Zehrettin bana hayatı bir çınar misali kurudum.

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön