"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

Yalnızlık

duygular söze dökülür,şiir ile harmanlanır.

yazı resim

İlk çığlığın ardından 26 yıl geçti.

Büyüyen sessizlik her yerimi deldi.

Gözlerimi açtığımda kendimi gördüm belki

Çekiyorlardı beni uzaklara, yüreğim bir seldi.

prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /

Bu dipsiz bataklık yalnızlığında umut arıyorum.

Çırpındıkça batıyor, battıkça çırpınıyorum.

Bu dünyadaki yaşamı zaten anlamıyorum.

Rüyalarımla herkesi, kendimi kandırıyorum.

Hayallerimin bırakmıyor beni sessiz bir edayla.

Haps oldum onlara bir damla göz yaşıyla.

Özledim sizi, hepinizi sözlerimdeki manayla.

Her seferinde beni terk ediyorlar o son arabayla.

Bir kul göstersin seninle benim arasındaki farkı.

Bir yudum sevgisi eksik olan küçük bir tartı.

Ulaştı mı sana yazdığı o güzel şarkı?

Belki de her şey bu son fasılda saklı.

Artık sıkıldım yerden, havadan, sudan.

Sıkıldığım onlar değil yalnızlıktan.

İnsanım her şeyi insan üzerine kuran.

Yalan, yalnızlıktan korkan tek yalan.

KİTAP İZLERİ

Ölümden Uzak Bir Yer

Kerem Eksen

Aile Kâbusunun Felsefesi Kerem Eksen, "Ölümden Uzak Bir Yer"de sıradan bir ailenin, açıklanamaz bir olayla nasıl varoluşsal bir krize sürüklendiğini incelikli bir dille anlatıyor. Ebeveynliğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön