"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazanırsan kimse görmez, kaybedersen herkes görür." - Franz Kafka"

Yalnız Köpekler

Yalnızlık büyüyor gözlerimde. Kaç zamandır uykusuzum. Herkes evine çekildi. Bir ben ayaktayım. Bir de sokakta yalnız köpekler.

yazı resim

YALNIZ KÖPEKLER

GECE ÇOKTAN BİTTİ,
BİR GÜN DAHA ESKİDİ.
FAYDASI YOK BANA,
GELEN YARININ.
KAPANACAĞI YOK ASLA,
AÇIK YARANIN.

GÖZLERİM KAN ÇANAĞI,
BEDENİM AŞK YANIĞI,
BENİMLE KİMSE KALMADI,
HER DOKUNANIN TENİMDE,
AŞKI GİTTİ,
KALDI KİRLİ TIRNAĞI.

KİM SİLER ŞİMDİ,
BU TERLİ ALNIMI,
KİM ANLAR BENİ,
OKŞAR DERTLİ BAŞIMI.
KİMSENİN BİLECEĞİ YOK,
YEŞİLDEN SARIYA DÖNEN,
KURUYAN AŞKIMI.

BAŞIBOŞ KALDI KALBİM,
ACIMA EL VERECEK,
CANIMA CAN VERECEK,
BENİMLE DERTLEŞECK,
KİMSE YOK SENDEN SONRA.
İÇİMDE YER EDECEK.

UYUDU HERKES, BİRER BİRER,
EVİNE ÇEKİLDİ HER DAMDA,
SİYAH, BEYAZ, SARIŞIN KEDİLER.
DEMLENİYOR HERKES BİR ŞEKİLDE,
BİRBİRİNİN İÇİNDE.
KEYFİNCE ÇİÇEKLİ BİR DALDA.
YUDUMLANIYOR AŞKI FARKLI BİÇİMDE

BİR BEN UYANIĞIM,
KAPANMIYOR HİÇ,
SANA AĞLAYAN GÖZLER.
BİR DE SOKAKTA,
UYANIK HALA,
YALNIZ KÖPEKLER.

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön