"Hayat, iyi bir roman gibidir; ne kadar çok sayfa çevirirseniz, o kadar çok uyumak istersiniz." - Terry Pratchett"

Yalnızlık Paylaşan

yalnızlık paylaşan

yazı resim

anahtarını sokup kilide kapıyı açtı.
ayakkabılarını çıkartırken bir kedi sesi duyar gibi oldu ! - nassı yani ? dedi, dışından.
zemin katta oturuyordu. mutfağın balkon kapısı açık kalmış içeriye "tekir" formatlı yavru bir kedi
girmiş nasıl çıktı ise mutfak tezgahının üstüne çıkmış ortalığı dağıtmış ve bir daha o tezgahtan aşağıya
inememişti. muhtemelen kendi dilinde - yardım edin, yardım edin ! diye mırıldanıyordu.
eline alıp suratına karşı iki laf etti "maymun ne işin var burda ?"
süt verdi uyuyabilmesi için yer yaptı.
okşadı sevdi okşadı sevdi...
çocuğu ya da sevgilisi gibi davrandı...
kimi zaman da "yalnızlık paylaşan" olarak
sevdi...
sadece sevdi...

kedi büyüdü
kedi evden çıkmaya başladı
kedi flirt etti
kedi taşındı
kedi doğurdu

kedi gelmez oldu
artık yolda görmez oldu....

anahtarını sokup kilide kapıyı açtı.
ses yok
paylaşan yok

bir yalnızlık var
yalnızlık bir var bir yok !

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön