"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

yazı resimYZ

Göz kapaklarım yorgun
Yüzümden düşen
Bir iki parça tebessüm
İstanbul'da yağmur
Çorabım ıslak
Belki biter ümitlerim
Geç kalmadan yeşermeli
Omuzlarımı sızlatır yükün
Onca satır yazsanda geçmez hüzün
Bitti güzün zamanı
Baharlar tazelenecek
Kahırlar deniz gibi soğuk
Köpük köpük hayelerim
Kurmaya fırsatım
İstemez miyim ellerimi ısıtmak
Ellerinle
Söylemez miyim şarkılarımı
Gözlerine
Bir kaç ajanda doldurmaz mıyım
Dizelerle

Gözlerim kapanmış
Yüzüm asık
Bir iki satır daha yazsam diyorum
İstanbul 'da yağmur
Kirpiklerim ıslak
Bitti bitecek derken gece
Sabaha ne kaldı
Bir iki odun daha atsam sobaya
Kendime yetecek kadar
Çay demlesem ikimize
Kaynar kaynar senin yerine
Ben hâlâ soğuk içiyorum
Şekersiz
Efkarım artarsa acı kahve
Hatrı yok birgün bile
Hayrı yok senin gibi

Gözlerim yorgun
Gözlerim dolu dolu
İstanbul'da yağmur
Yanaklarım ıslak

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön