"Yazmak, aslında hiçbir zaman yazmamayı başarmanın en zor yoludur." - Franz Kafka (Kurgusal)"

Yaram

Bir tek yaramı unutmadım ben,zaman zaman sızlattım,kanattım kendi kendimi acıttım…unutmadım bana yar’dın yaram oldun unutamadım...

yazı resimYZ

Unuttum artık seni..gözlerini unuttum…(toprak rengiydi bakınca filizlenir,,parladıkça çiçekler açardı yüreğimde..)tenini unuttum(yanıktı… Sarılınca içim titrerdi… Boynuna öpücükler kondururdum. Sıcacıktı, kokun sana özeldi. hiçbir kokuya benzemezdi üstüme sinsin isterdim, sen gidince o kalsın dilerdim, özlerdim)…ellerini…(kalın değildi parmakların ama tutunca ellerimi kaybolurdu arasında, güçlüydü… Ağrırdı hep ve… saatlerce masaj yapardım avuçlarım avuçlarında kalsın diye. Kirliydi ama öperdim, tırnak uçlarına kadar severdim seni)…Dudaklarını(öpmeye doyamadığım dudakların. Kızınca büzerdin, gülmek çok yakışırdı bir başka olurdun, dünya dursun biz hep o anda kalalım isterdim) ayaklarını( biçimliydi, onları özleyeceğimi hiç düşünmemiştim,’’ayaklarımı ararsın benim’’ demen bumuydu… Unutmadım ve itiraf ediyorum özledim… Ayak sesini duymayı, o sesi heyecanla beklemek seni göreceğimin ilk işaretiydi)sesini unuttum( hasretimdi sesin, duyunca güneşim doğardı)
Unuttum hepsini aklıma gelmiyorsun ne yüzün ne bakışın ne duruşun. Boyunu anımsamıyorum (evet unutmadım ayaklarımı kaldırırdım sana sarılırken sen beni öperken eğilirdin, sana kızacağım zaman bir şeylerin üzerine çıkardım sende gülerdin)
Hiçbirini umursamadan unuttum seni… Rüyalarımda bile yoktun(uyanmak istemedim ben sen gidince… Orda varsın yanımdasın diye)
Bir tek yaramı unutmadım ben,zaman zaman sızlattım,kanattım kendi kendimi acıttım…unutmadım bana yar’dın yaram oldun unutamadım……

KİTAP İZLERİ

Sessizin Payı

Nurdan Gürbilek

Edebiyatın Vicdanı: Nurdan Gürbilek "Sessizin Payı"nda Adaletin Peşinde Siyasal kutuplaşmaların ve susturulmuş tarihin zeminini çatırdatttığı bir coğrafyada yazar nerede durur? Adalet arayışında edebiyatın sunduğu imkân
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön