"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

yazı resim

Sensiz geçtiyse günler.
Senden habersiz akıyorsa saatler.
Sen istemesen de seviyorsa kalbin eğer.
Yapma en azından kalbinin sevmesine izin ver.

Oyun zannettik yaşananları.
Ama asıl oyun bizlerin hayatlarındaydı.
Senden sonra adım atamasam da hayata.
Alışıyor yavaş yavaş kalbim içinde sensiz atmaya.

Şimdi sen yokmuşsun gibi davranıyorum.
Mesela her geçen kız sana benzemiyor artık.
Yavaş yavaş alışıyorum yokluğuna.
Artık gelme gelsen de ne fayda.

Sabah kalktığımda sensizliğe alışmış kalkıyorum.
Doğruca yüzümü yıkayıp yeni güne merhaba diyorum.
Ama akşam olduğunda bi tanem yastığa sinmiş kokunu,
Nefesini hissedip tekrar anlıyorum unutamıyorum.

Sensizliğe alışmıştı bedenim.
Ama kalbim hep isyanlardaydı meleğim.
Yavaş yavaş uzanamayacağına alışır nasırlı ellerim.
Sevdim desen bi kere bayram eder savaşçı bedenim.
]

KİTAP İZLERİ

ZEYTİNDAĞI

Falih Rıfkı Atay

Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön