"Sabahın dördü, ve ben hala uyanığım. Sanırım Tanrı, 'Daha fazla düşün!' diye bir emir verdi." – Woody Allen"

Yıllar Geçti

yıllar geçti işte

yazı resim

Hayata bağlandığım yerden atladım ölüme
Gözlerinde yitip giden ben miydim

Oysa ne güzel başlamıştı her şey
Ne umutlarımız vardı geleceğe dair
Yokluğuna bir an bile dayanamam derken
Kaç yıl geçti gidişinin üstünden

Nasıl olsa akıyor zaman
Her anı sessizlik
Her anı sensizlik olsa da

Duvarlara adını yazdım
Güneşin bile giremediği
Küçücük penceremde canlandırabiliyorum yüzünü
Şimdi ise ranzamda oturmuş
Veda mektupları yazıyorum kalanlara
En güzel kelimelerimi sana ayırdım
En güzel kokan kağıda yazılacak olanlar

Bu son şafağım, son kez doğuyor güneş üstüme
Son ana kadar seni düşüneceğim
Son arzum olsan gelir miydin bilmiyorum
Ama son sigaramı seni düşünerek içiyorum
Her nefeste sen varsın, bitmesin istiyorum

Delirmişçesine akıp giden zaman durdurulabilseydi
Seni sonsuza kadar severdim

Düşünsene;
Ne güzel geçerdi günler kaybetme korkusu olmasaydı
Ve hiç kaybetmeseydik

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön