Kurduğum düşler de ellerim yok,
Sen tutmuştun onları.
Ruhumda kalan son ışık söndü,
Sen yakmıştın onları.
Kalmadı senden bir nefes bile,
Bana hayat veren.
Yalnızım kendimle yine,
Mutluyum böyle ben.
Aynada gördüğüm yüz benim.
Sildim her zerremden.
Kalmadı hiçbir şeyin,
Bildiğim tüm sözlerden.
Gülüşün yok artık,
Gördüğüm yüzlerde.
Gidişin ruhuma aydınlık,
Güneş var şimdi göklerde…
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
