Kurduğum düşler de ellerim yok,
Sen tutmuştun onları.
Ruhumda kalan son ışık söndü,
Sen yakmıştın onları.
Kalmadı senden bir nefes bile,
Bana hayat veren.
Yalnızım kendimle yine,
Mutluyum böyle ben.
Aynada gördüğüm yüz benim.
Sildim her zerremden.
Kalmadı hiçbir şeyin,
Bildiğim tüm sözlerden.
Gülüşün yok artık,
Gördüğüm yüzlerde.
Gidişin ruhuma aydınlık,
Güneş var şimdi göklerde…
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
