Yorgunum sevgili.
Gözlerim dolmuş
Yüreğim parçalanmış
Uzanmıyor bana bir dost eli
Damla damla gözyaşları
Süzülerek yanaklarımdan
Gönlümün derinliklerinden
Gelerek oluşturdu deryaları.
Aklımı kaybettim olmuşum deli,
Kalbim kırılmış, parçalanmış.
Bin bir parçaya ayrılmış.
Zor geliyor, aşamıyorum bu engeli
Sarmak istiyorum seni
Bırakın kollarımı bağlamayın
Ne olur engellemeyin,
Sakın tutmayın beni.
Sevgiden başka neydi isteğimiz yani
Engel ne idi kimin vardı bu aşkta gözü?
Nerden çıkarmış, kim demiş bu sözü?
Erkekler ağlamazdı hayatta hani?
Yalan değil gerçek dünya fani
Ölüm yanıbaşımızda kol geziyor
Hayat acımasız durmadan bizi eziyor
Sıkıntılar içindeyiz unuttuk gülmeyi.
Hep ağlamak istiyorum sürekli
Gözlerimden pınar gibi yaşlar, süzülüyor
Yanaklarımdan, birikiyor göl oluyor.
Çünkü derdim yeni, hem de yepyeni...
