ZAMAN
Zaman su gibi akıp gidiyor
Ömür defterinden sayfalar
Bir bir kopuyor
Geriye dönüp baktığımda
Onca emek, onca çaba, boşaymış
Oysa, ömür çok kıymetliymiş
Hoyratça harcamışım zamanı
Ne mutlu oldum, nede haz duydum
Geçip giden ömürden
Şimdi yaşıyorum geriye kalan zamanı
Sadece nefes aldığımı biliyorum, ama
Zaman zaman onu da alamıyorum
Boğuluyorum sanki
Kendime küçük mutluluklar yaratmaya çalıyorum.
Ama olmuyor
Çünkü, yürek yaralı, vurgun yemiş bir kere
Can sandığım, yar bildiğim
İnsan olmayan, insan görünümlü yaratıklardan.
Çaresi yok geriye dönüp bakmanın
Ne geçen zaman geri gelir, nede ömür
Sayılı günlerde elbet geçecek
Zamanda bir gün bitecek
Kara toprağa kavuştuğunda
Zamanda bir gün bitecek
Kara toprağa kavuştuğunda
Ali TURGUT / ANKARA
