"Bugün 14 Nisan 2026... Demek ki hâlâ yaşıyorum. Yazık, o kadar güzel planlarım vardı." — Dorothy Parker"

Zaman, Yerini Geceye Bırakırken

Şiirimin 3. kıt'asının son mısraı, yanlışlıkla 4. kıtâda yazıldı. Düzelttim..................

yazı resim

Zaman;
Saatlere yapıştı,
Geçip gitmiyor.
Yalnızlık;
İç çamaşırlarım adeta.
Çıkarıp atsam
Üşüyüp,
Olacağım hasta.

Kısır bir yağmur döngüsü
Başlıyor.
Adı düşünceler.
Umutların üzerine,
Çamurlarını bırakıyor.
Uzaklardan
Geçiyor anılar kervanı .
Tanımadığım duygular
Odamda cirit atıyor.

Çekip gitti günışığı,
Alacakaranlık kuşağı çevreliyor
Yerimi yurdumu.
Sarhoş etti çaresizlik
Alımı, morumu.

Rutubet kokularıdır,
Loş mahzenlerdeki
Ekmeğim, aşım.
Başlıyor yanılgılarım.

Kim attı beni
Bu aşk labirentine.
Çıkış yolu neresi…. (26.4.2010 tarihli 8.Şiir Kitabımdan)

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön