"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

yazı resim

Öyle bir volkan var ki,kaynıyor yüreğimde;
Nehirler söndürür mü yangınlarını bilmem?
Bir ucunda Trakya bir ucunda Kafkasya,
Fırtınalar kopuyor, hücum ediyor dünya
Akdeniz, Karadeniz ortasında Marmara,
Boğazlar dindirir mi susuzluğunu bilmem?

Öyle bir özlem var ki,duruyor benliğimde;
Sayfalar anlatır mı hasretliğimi bilmem?
Bir yanında tarihim bir yanında sancağım,
Kıyametler kopuyor, üzülüyor bayrağım
Ağlayın hey Millet !!
Ağla gözlerim ağla, karalar suyla dolsun
Cumhuriyet gemisi sonsuzluğa yol bulsun
Atam izindeyim ben, ayrılanlar boğulsun
Emanetin bu toprak helâl olur mu bilmem?

Boşaldı zembereğim nasıl geçer zamanlar?
Duymuyor kulaklarım,açılmaz oldu kollar
Sarsıldı ilkelerim, kapandı bütün yollar
Gecelerim karanlık ,çekip gitti yıldızlar
Karamsar günlerime güneş doğar mı bilmem?
Zemberek hasret dolar,şafak patlar mı bilmem?

Benim ışığım bana yeter, gölge etme sen

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön