Tut artık ellerimi, tutmazsan düşüyorum
Sensizim, öyle yalnız, ben sensiz üşüyorum
Nereden bileceksin içinin yanmasını
Bakarken uzaklara , kalbinin ağlamasını
Öyle çok seviyorum,seni nasıl özlüyorum
Gözlerim hep kapıda, ben yolunu gözlüyorum
Özlemin öyle sıcak, ben yine üşüyorum
Tut artık ellerimi, ben artık düşüyorum
Bil ki yuvan yüreğim,belki hiç dolmayacak
Aşk ı nı suladım gözyaşımla,bilesin hiç solmayacak
Ne olur tut ellerimi, bırakma gidiyorum
Bu gidiş başka gidiş, dönüş yok biliyorum
ORHAN BANİ-İSTANBUL-12/08/2018
YZKİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
