..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
İnsan melek olsaydı dünya cennet olurdu. -Tevfik Fikret
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Şiir > Bireysel > Rukiye Çelik




10 Mayıs 2020
Sen Gidersen Yıldızlar Bana Küser Anne  
Rukiye Çelik

:HG:

Dünya dediğin ne ki, evreni saran kalın bir çember
Denizin kıyısını döven koca bir dalga
Güvertesinde İstanbul'u taşıyan koca bir vapur
Ve yaz gecelerinde dipsiz kuyuya düşen bir mehtap...

Sen öyle misin anne, sen dünya değilsin
Sana sarılabiliyor, dokunabiliyor olmak
Bir orman kadar çoğalmaktır, baharda yeşermektir
Kanat çırpmaktır özgürlüğe, barışa koşmaktır
Şiir olmaktır mısralara, şarkı olmaktır dillere
Sen beni kucaklıyorsun, ben seni koklayabiliyorum
Ben senin kalbinin sıcağında rüyalar görebiliyorum
Senin ellerin gül kokuyor dikeni gülden gül
Senin ruhunda ben açıyorum rengarenk
Benim dünyamda sen dolaşıyorsun ay-yıldız
Sen, göğün mavisinden çaldığım sıcaklıksın,güneşsin
Sen benim için en büyük şanssın anne...

Dünya dediğin ne ki, boşluğa asılmış bir salıncak
Benden aldığını sana, senden çaldığını bana veren
Kendisi gülmek için beni ağlatan, kalbimi kıran
Çok kızarsa da canımı acıtıp yaralayan, kanatan
Aç bırakıp cezalandıran, beni dinlemek yerine
Kendini dinleten koca bir yalan anne...

Sen öyle misin anne
Bazen kuşlar seni korkutur, bazen sen kuşlardan korkarsın
Soğukta terler, sıcakta üşürsün
Bazen gülmek , bazen ağlamak yakışır yüzüne
Bazen karanlık ışığın olur, bazen sevgin
Büyür de büyür aydınlık, kocaman olur gözlerinde evren
Bazen yaşamayı ölmek sayarsın, bazen ölümü gerçek hayat
Ama sen hep beni düşünürsün, kalbinde beni taşırsın
Ben açken, sen tok yatmazsın anne
Sen kendine kızar, kendine küsersin de
Sen bana kızmaz, bana küsmezsin çünkü sen annelerin annesisin
Kutsalsın, cennet ayaklarının altında, anavatansın sen anne
Ben senin hakkını ödeyebilir miyim ölsem de kucağında...

Ve ben, senin düşlerinde hiç büyümeyen çocuk
Hep öyle kalayım aklında, üşümesin yüreğim anne
Sen hiç gitme, sen hep benim cennetimde kal
Gidersen yıldızlar göğe küser, ay toprağa düşer
Ben öksüz, ben yetim kalırım, dünya beni döver
Göçmen kuşlardan sayar, kanadımı kırar, uçamam
Kovar beni vatanımdan anne, beni vatansız bırakma...

"Anneler Günü"n kutlu olsun canım annem...

10 Mayıs 2020
Rukiye Çelik





Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın bireysel kümesinde bulunan diğer yazıları...
Tozlu Raflar Arasında Paslı Bir Kalp
Yalan Oldu Yaşamak
Gel de "Güneş Ufuktan Doğsun" Yeniden Ata'm
Köhne Şehre Menzil Sorulmaz
Yalnızlığın Ellerini Okşarken
Dündeki Zamanın Bugünkü Yolcuları
Kaç Artıya Denk Gelirdi Eksilmelerimiz
Sen Bize Sevapken Biz Sana Günahkar Olamayız Ata'm
Kendine Gönderileni Geri Gönderir Doğa
ve Hiçbir Şey Olmamış Gibi

Yazarın şiir ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Çocuklar mı Ağlıyor
Kayıp Gitti Ellerimden Düşlerimin Baharı
Gülüşleri Çalınmış Çocuklar
Bu Cumhuriyet'in Sırtını Acılara Dayayamazsın
Hep mi Ağlamalı İnsan
Güneş Her Koşulda Karanlığı Döver
Bir Daha Kömüre El Sürmeyiniz
Ütopik Renkler
Şiir Ölmezdi Sen Yaşasaydın
Gerçek Büyüklük

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Yakınma [Deneme]


Rukiye Çelik kimdir?

Ne yağmurla ıslanır bu deli yürek, ne bulutla sürüklenir. Dağlar aşar, zifiri karanlıkta yıldız olur parlar, öylesine dostluk aşkı taşır ki o yufka yüreğinde, aklından bile geçiremez uzanan bir elin çiçek yerine dikenle kendisine merhaba diyeceğini. . . Daima dürüstlüğün durağıdır onun yeri. Sana-bana-ona değil; yalanadır isyanı. . . Yüreğinde yaşattığı ikizler, güzellik ve iyiliktir yalnızca. . . Dayanamaz ne ayrılığa, ne de acıya. . . . Sevmez, ne hüznü ne de kederi. Tüm içten dostluklara merhaba. . . .


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Rukiye Çelik, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.