..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
"İçtenlik bütün dehanın kaynağıdır." -Boerne
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Anı > Kâmuran Esen




23 Ekim 2003
Yağmur , Güneş , Rüzgâr ve Babam  
Kâmuran Esen
Hayali cihan değen anılar.


:EEHD:
 
 
                Çocukluğumda oyun oynamak; yemek yemek, su içmek gibi bir ihtiyaçtı bizim için. Üstelik onlardan daha da zevkli. Sabah oyun, akşam oyun, akşamdan sonra bile oyun. Sıcak yaz gecelerinde ay ışığında oynamaktan aldığım zevki nasıl unuturum. Birçok arkadaşım vardı. Evcilik, saklambaç, köşe kapmaca, mendil kapmaca, çizgi, yedi kule, stop oynardık.Bazen de oynayacağımız oyunu bir türlü kuramazdık. “ Şu oyunu mu, bu oyunu mu oynayalım? ” diye düşünürken, uzun zaman kaybederdik. Tam oyun düzenimizi kurup oynamaya başlayacağımız sırada, güneşin azizliğine uğradığımız zamanlar olurdu. Güneş, bulutun arkasına girer, sanki bize şaka yapardı. Ama bu şakanın uzun sürdüğü de olurdu. Güneş, saklandığı bulutun arkasından çıkmaz, bizi üzerdi. Güneşin kaybolmasıyla birlikte, tatlı oyunlarımızın güzelliğinin bir kısmı uçup giderdi. Güneş sanki bize heyecan veriyordu, kanımızı kaynatıyordu. Sıcaklığından başka, coşkusu vardı onun. Baktık ki güneş buluttan çıkmıyor,  bir ağızdan başlardık bağırmaya: 
“ Gün gel gün gel
Sıcak kapını aç gel
Soğuk kapını ört gel.
Çocukların çaya kaçmış
Bir kucak çırayla gel. “   
Bu çağrılara cevap geldiği olurdu bazen. Güneşin cevabı, buluttan sıyrılıp ,bize  gülümsemekti.
               Bazen de çok inatçılık ederdi güneş. O kadar bağırarak çağırarak, kendisine seslendiğimiz halde, bulutun arkasından çıkmadığı olurdu. Sesimizi hiç duymazdan gelirdi.  Alacağı olsundu onun. Şurada güzel güzel oynarken, bulutların arkasına girmenin ne gereği vardı! 
                  Biz güneşin buluttan çıkmasını beklerken  güneş daha da siyah bulutlarla kaplanırdı. Gökyüzünün rengi koyulaşırdı. Hava ile birlikte, bizim  de içimiz  kararırdı. O kara kara bulutlar bana hüzün verirdi. Hele bir de rüzgâr varsa. Kara bulutlar, genelde evimizden uzak olan babamı, onun yokluğunu, özlemini hatırlatırdı bana. Karnıma bir buruntu girerdi. Babamı daha da özlerdim o zaman. Şimdi evimde olmalıydım diye düşünürdüm. Çıtır çıtır soba yanıyor, üzerinde, babamın getirdiği kestaneler patlıyor. Annem dikiş makinesini başında, tıkır tıkır dikiş dikiyor. Babam pür dikkat radyodan haberleri dinliyor. Bir yanda da ocaktaki çaydanlığın, bana ninni gibi gelen cızırtısı...  
Babam, çocukluğumda sık sık Mudurnu dışından iş alırdı. Evimizden günlerce, bazen haftalarca ayrı kaldığı olurdu. Onu nasıl özlerdik! Rüzgârlı gecelerde korkardım ben. Rüzgârın uğultusu bana çok korku ve hüzün verirdi. Babamın yokluğunu hatırlatırdı.  Kendimi yalnız, ailemi korumasız hissederdim babamın yokluğunda. 
Gece yatarken dış kapının kilitli olup olmadığını birkaç kez kontrol ederdim. Babamsız geçen gecelerde hem korkardım, hem de babamı merak ederdim. Acaba babam evinden uzaklarda ne yapıyordu? Annem radyoda haberleri hiç kaçırmazdı. Ben de bu haberleri, sanki babamdan kötü bir haber alacakmışım gibi, korkuyla dinlerdim. Hele trafik kazasında ölenlerin adını söylerken, kalbim duracak gibi olurdu. O isimlerin arasında babamın isminin söyleneceğinden öyle korkardım ki! Babamın son gidişinden bu yana kaç gün geçmiş olduğunu sayardım. Babamın bir an önce eve dönmesi için dua ederdim. Annem bize; “ Çocukların dualarını Allah kabul eder.” derdi. Annemin bu söylediğine inanır; bir yandan babamın çabuk eve dönmesini isterken, diğer yandan da  güzel bebeklerimin, oyuncaklarımın olması için dua ederdim. Babamın çok parasının olmasını isterdim. Ben de bir çocuktum. Annemin dediğine göre, Allah benim dualarımı da kabul edecekti.  
Bunları düşünürken silkinir, birden kendime gelirdim. Havanın daha da karardığını farkederdim......Ve sonunda, hiç istemediğimiz şey olurdu. İnce ince yağmur yağmaya başlardı. Yağmur, bir oyun bozguncusuydu. Bitkilerin, insanların, hayvanların yağmura ihtiyacı olduğunu düşünemezdik. Bizi ıslattığı, oyunumuzu bozduğu için, ona kızardık. Derken, hızlanırdı yağmur. O zaman çaresiz, oyuncaklarımızı, minderlerimizi toplar, evin yolunu tutardık. Biraz buruk, biraz kırgın..İki elimizin baş ve işaret parmaklarını açar, bunları uç uca getirir, şöyle derdik hep bir ağızdan:
      -   Bu ne?
-         Ağıl!
-         Alem (herkes) evine dağıl..........Bütün çocuklar koşarak evlerinin yolunu tutarlardı. Ne olurdu sanki hep güneş açsaydı. Hava hiç soğuk olmasaydı. Kar hiç yağmasaydı. Her mevsim yaz olsaydı. Biz de doya doya oynasaydık. Kimbilir o zaman oyunlarımız nasıl zevkli olurdu. 
                 Aklımız sokakta ve yarım kalan oyunumuzda olmasına rağmen, eve geldikten bir müddet sonra yağmura olan kızgınlığımızı unuturduk. Kendimizi eğlendirecek bir şey bulmakta gecikmezdik. Ablam , kardeşim ve ben genelde çok iyi anlaşırdık. Pencereden, yağan yağmuru seyrederdik. Suratımızı cama dayar, dilimizle cama şekiller çizerdik. Buharlanmış cama isimlerimizi yazardık.Yağmura tekerleme söylerdik, üç kardeş bir ağızdan:
Yağ yağ yağmur
Tarlada çamur
Teknede hamur.
 Ver Allahım ver
Selli, sulu yağmur. 
Ve arkasından devam ederdik: 
Yağmur yağıyoooooor
Seller akıyooooooooor
Aaarap kızı camdan bakıyoooooooor.  
Gece yatarken  küçük bir ayna koyardı pencereye.Aynanın ön yüzü, dışarıyı görecek şekilde.Böyle yaptığımızda, ertesi gün havanın açacağına inanırdık. Çocukluk işte. 
Çocukluğumda oynadığım oyunlar, arkadaşlarım,  yağmasını hiç istemedim yağmur, esmesinden korktuğum rüzgâr, oyun bozguncusu güneş ve genellikle bizden uzakta  olan babam.........Hepsi bir özlem yumağı gibi içimde şimdi. Kalbimin en sıcak yerinde.
 
 
 
 
 
 
 

.Eleştiriler & Yorumlar

:: rengarenk..
Gönderen: Ahsen Sakareisoğlu / Bartın/Türkiye
7 Şubat 2004
selamlar,o güneş kadar sıcacık günlere döndüm okurken bu yazınızı..Öyle güsel anlatmışsınız ki,hep dediğim şu sözü tekrar hatırlattınız bana 'keşke hep çocuk kalsak' ...Tıpkı çocukluğunuzdaki gibi eğlenceli,bol güneşli,tatlı dilli rüzgarlarla dolu geçsin günleriniz..Hep bir yanınız çocuk kalsın..Renkli kalemlerle rengarenk yazdınız bu yazı için teşekkürler:)

:: Sicim gibi yagmur...
Gönderen: fikret simsek / almanya
21 Kasım 2003
"Teknede hamur bahcede camur ver Allahinm ver sicim gibi yagmur." Ah Kamuran hanim! Beni nerelere götürdünüz.O güzel cocukluk günlerimi animsattiniz. Zaten yufka yürekli bir adamim... Basliyacagim aglamaya vallahi. "Evi evine köyü köyüne kimin evi yoksa sican deligine." deyip kosardik evlrimizin kapisina esikte durup arkadaslarla son bir göz göze gelip dalardik o sicacik mis kokan evlerimize bizde. Allah bütün cocuklara güzel cocuklukl günleri yasatsin. Cok güzel yazmissiniz. Ellerinize saglik. O öpülesi güzel ellerinize. Sevgilerimle

:: özlemler
Gönderen: ayse / istanbul
30 Ekim 2003
yine döktürmüşsünüz ,yüreginize saglık ah o çocukluk,yaşanmışlıkları ve özlemleriyle herşeyiyle çok güzel :))))yaşlanıyormuyum ne?




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın anı kümesinde bulunan diğer yazıları...
Sen Bir Garip Çingenesin / Nene Gerek Gümüş Zurna !
Çocukluğumdaki Çerçiciler Ve Düğünler
Eşeği Düğüne Çağırmışlar
İpotek
Biz Üç Kardeş
Hafızam Beni Nasıl Yanılttı
İspiyoncu Kuşlar
Yaramaz İsmail Abi
Kesim Motoru / Anı
Salıncak Çamı

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Yanmayan Bir Ampulden Nasıl Mutlu Olunur
Farzederek Yaşayamazsın
Kiralık Evin Şartları...........
Bir Doğum Günü Öyküsü
Ağır Misafir
Bir Boyama Kursu Öyküsü
Keltepe'nin Öyküsü
Bir Memleketin Dönüşüm Hikâyesi
Kiracının Kapısını Her Gece Ecinniler mi Çalıyor!
Kadın Hastalığı

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Dönüşü Olmayan Gidiş [Şiir]
Seni Özlemenin Kitabını Yazabilirim [Şiir]
Bensiz Yaşamaya Alışacaksın [Şiir]
Gelseydin Eğer [Şiir]
İşte Gidiyorsun [Şiir]
Ne Zaman Seni Düşünsem [Şiir]
O Beklenen Hiç Gelmeyecek [Şiir]
Çek Beni İçine Bir Nefeste [Şiir]
Sığınacağım Başka Yürek Yok [Şiir]
Uykularında Sev Beni [Şiir]


Kâmuran Esen kimdir?

Okumak ve yazmak bir tutkudur benim için. Yazdıklarımı okuyucularla paylaşmak amacıyla buraya gönderiyorum. Yıllardır, yerel bir gazeteye haftalık köşe yazıyorum. Mudurnu Belediyesinde gönüllü kültür müdürü olarak çalışıyorum. Yayımlanmış Kitaplarım: -Şiirlerle Öyküler - şiir / Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yazarlar Dizisi ( 1988). . . . . . . . -Sevgi Yumağı - şiir ( 1997 ). . . . . . . . . -K. Esen'in Kaleminden Mudurnu - derleme / Mudurnu Kaymakamlığı Kültür Hizmetleri Dizisi ( 2002 ). . . . . . . . . . . -Oynatmayalım Uğurcuğum- deneme , anı / --Senfoni Yayınları ( Haziran / 2004 ) -Mudurnulu Fatma Nine'nin Günlüğü - Baskıya hazırlanıyor

Etkilendiği Yazarlar:
Okuduğum her yazardan veya yazıdan etkilenirim. Bende bir etki bırakmayacak, herhangi bir şey öğretmeyecek bir yazı düşünemiyorum.


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Kâmuran Esen, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.