..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Pek çok doktorun yardımı ile ölüyorum. -Büyük İskender
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > İlişkiler > Kâmuran Esen




23 Nisan 2002
İstanbul Sizin Olsun  
Kâmuran Esen
Benim gibi küçük bir kasabada mı yaşıyorsunuz? Zaman zaman çevrenizden sıkılıyor musunuz? Kasabanızın olanaksızlıklarından yakınıyor musunuz? Veya ne bileyim daha büyük


:FHAD:
Benim gibi küçük bir kasabada mı yaşıyorsunuz? Zaman zaman çevrenizden sıkılıyor musunuz? Kasabanızın olanaksızlıklarından yakınıyor musunuz? Veya ne bileyim daha büyük şehirde yaşamak, büyük şehrin olanaklarından yararlanmak istiyor musunuz? Bu sorulara verdiğiniz cevap “evet” ise, size şöyle bir İstanbul’a gitmenizi öneririm. Şöyle bir gitmek yetmez. Birkaç gün kalacaksınız, büyük şehrin yoğun kalabalığında ve trafiğinde, önemli işlerinizi halletmek için koşturacaksınız.....İşte o zaman yaşadığınız küçük kasabanın güzelliğini anlayacak, küçük yerlerde yaşamanın rahatlığını farkedeceksiniz. Çünkü insanlar, bazı şeylerden uzak kalınca ancak onların güzelliğini anlayabiliyor .

Geçenlerde üç-dört günlüğüne İstanbul’ a gitmiştim. Şarkılara, türkülere, şiirlere konu olan İstanbul’a. Orhan Veliler’in , Yahya Kemaller’in şiirlerinde anlattığı İstanbul’a. Hani diyordu ya Orhan Veli; “İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı.” diye..... Sağ olsaydı eminim İstanbul’u dinlemek istemezdi şimdi. İstanbul’un güzelliği o şiirlerde ve şarkılarda kalmış. Onun güzelliklerini görebilmek, sezebilmek öyle zor ki. Peki ya sıkıntıları ve zorlukları? İşte bunları her yerde ve her zaman hissedebiliyorsunuz.

Bir defa, büyük şehir yutuyor sizi. Uzayda bir nokta gibi hissediyorsunuz kendinizi. Kim olduğunuzun , ne olduğunuzun ne siz farkındasınız, ne de başkaları farkında. Kasabanızda, karşılaştığınız herkesle selâmlaşmanın ve ayaküstü sohbet etmenin eksikliğini hissediyorsunuz. Aynı apartmanda oturan insanlar birbirini tanımıyor, selâmlaşmıyor. “Yere baksan yer ırak; göğe baksan gök ırak.” misali. Yüzlerce insanla karşılaşıyorsunuz, hepsi yabancı. Ne “merhaba” d iyen var; ne de gülümseyerek hafif başını eğen bir Allah’ın kulu...... Selâm vermek bu kadar mı zor?..........İnsanlar birbirinden öyle uzak ki. Hepsi iç içe, ama aralarında dağlar var gibi. Duygusal olarak, birbirlerine yaklaşamıyorlar. Kalabalıkta yalnızlığı yaşıyorlar. Siz de o kalabalıkta kendinizi yalnız hissediyorsunuz. İnsanlık ilişkileri kopmuş çoktan. “Ölüyorum” deseniz, bir bardak su veren çıkmaz. Sanki dilini bilmediğiniz yabancı bir ülkede gibisiniz.

Hele hele mağazaların veya çeşitli iş yerlerinin isimlerinin genelde yabancı kelimeler olduğunu görünce, şaşkınlığınız iyice artıyor. Benim gibi yabancı diliniz de yoksa, vay halinize!... Kalabalıktan ürküyor, gürültüden, hele hele yoğun trafiğinden bunalıyorsunuz. Yaşadığı küçük kasabada istediği yerde, karşıdan karşıya geçmeye alışmış biri olarak şaşırıp kalıyorsunuz. Trafik işaretlerinin, görevlilerin sizi yönlendirmesini garipsiyorsunuz. Kalabalık yaya kaldırımında size omuz vurup geçenlere bakakalıyorsunuz.

Galleria’da bir kahve molası vermek için oturup, çantanızı oturduğunuz sandalyenin arkasına taktığınızda; duyarlı bir güvenlik görevlisi gelip uyarıyor sizi: “ Bayan! Çantanızı elinize alın.” Renkli ışıklara kendini kaptırıp annesinden uzaklaşan küçük bir çocuğu izliyor aynı memur. Ve anneyi uyarıyor nazikçe: “Hanımefendi! Çocuğunuzla ilgilenin lütfen.”.....Allah Allah! Sanki savaş alanı veya bir âfet bölgesindeyiz. Demek ki her an tetikte, her an size gelebilecek bir tehlikeyi bertaraf edecek bir pozisyonda olmanız gerekiyor. Bu durumda, İstanbul’un güzelliklerini yaşamak imkânsız hale geliyor. Ürktüm. ” Ben meğer ne kadar rahatmışım kasabamda.” Dedim.

Garajlara gidiyorsunuz, kalabalık sizi ezecek gibi. Kasabada büyümenin ve yaşamanın rahatlığına alışmış biri olarak gene şaşırıyorsunuz. Otobüs muavinleri gelip valizinize yapışıyorlar. “Abla nereye gidiyorsun?” diye soran sorana. Kimi “Bursa’ya mı ? ” kimi “Ankara’ya mı ? ” kimi “İzmir’e mi ? ” diye valizinize saldırıyor. Valiziniz kapanın elinde kalıyor. Sinirlendim. “Yok kardeşim.” dedim. “Sizin dediğiniz hiçbir yere gitmiyorum. İzin verirseniz Bolu’ ya gideceğim.” İnanın öyle sinirlendim ki; İzmir veya Bursa’ya gidecek bile olsam, olara inat gitmeyeceğim. (Karadenizli Temel gibi.) .....Kalabalıkta karşılaştığımız erkeklerin bir bayana nezaketen yol vermesine alışık olduğumdan, aynı nezaketi orada da bekledim. Nerde!.....Yol vermek şöyle dursun, ittirip, dirsekleyip geçiyorlar sizi. Kendinizi aptallaşmış hissediyorsunuz.

Bindiğiniz taksi şöförleri kurt gibi. Sizi aldatmanın yollarını arıyorlar. Gideceğiniz yeri söylediğinizde , “Nereden gidelim?” diye soruyorlar. Sizin yabancı olup olmadığınızı, kandırılmaya müsait olup olmadığınızı anlamak için yapıyorlar bunu. Siz de boş bulunup “Kardeşim ben yabancıyım, bilmiyorum.” derseniz, yandınız. Artık en uzak, en dolaşım yollardan götürür, dolaştırır dururlar sizi. Böylece yabancılığınızı fırsat bilip, ceplerine fazla parayı indirirler.

İşte ben birkaç günlük İstanbul seyahatimde bunları yaşadım. İstanbul’un güzelliklerini göremedim, sezemedim. Sıkıntılarını ise dolu dolu yaşadım. Kasabamdaki rahat, mütevazi yaşantımı özledim. Çok sevdiğim kasabamı daha fazla sevmeye başladım.

Kasabama döndüğüme, hemen bir komşum seslendi pencereden:

”Kâmuran Hanım! Nerelerdeydiniz kaç gündür? Yokluğunuz hemen belli oldu.”

Ertesi gün gittiğim bakkal gülümseyerek:

“Rahatsız mıydınız yoksa? Son günlerde uğramadınız hiç.” Dedi.

Aynı gün başka bir komşum, kim olduğumu hatırlattı:

”Hocanım! Kaç akşamdır ışığınız yanmıyordu.Nerdeydiniz?"

Yokluğumun farkedilmesi gururumu okşadı. Kasabamın, trafik yoğunluğu olmayan tek caddesinin tadını çıkardım doyasıya. İstediğim yerde karşıdan karşıya geçtim.Yaya kaldırımda, itilip kakılmadan yürüdüm. Yolda karşılaştığım herkesi, sevinçle ve sevgiyle selâmladım. Birçoğuyla ayaküstü sohbet ettim.

Eğer içinizde küçük şehirlerde yaşamaktan sıkılanlar, büyük şehirde yaşamaya özenenler varsa , işte İstanbul orada. Buyursunlar, gitsinler. Gitsinler ki, küçük şehirlerin sıcaklığını, güzelliğini, rahatlığını anlasınlar. Benim hiçbir yere gitmeye niyetim yok. Varsın İstanbul onların olsun, ama kasabam benim. Çünkü burayı çok seviyorum.

1993 / Mudurnu

.Eleştiriler & Yorumlar

:: Bir başka daha...
Gönderen: Nida / ist
4 Kasım 2003
Diğerinde saklı bir başka gizem var... Gerçekten öte bir düş! Koklamayı bilmekle alakalı ve tatmayı, kızkulesinde aşkı...




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın İlişkiler kümesinde bulunan diğer yazıları...
Can Dündar'a Neden Küstüm?
Fatma Nine'nin Günlüğü - 9
Rahatımızı Bozan Birileri Olmalı Yanımızda
Fatma Nine'nin Günlüğü - 8
Sinir Olduğum Tipler - 6
Üşür Yalnızlığımız
Çocuklarımızı Anlayabilmek
Evli Erkeklere - Ukalâca Değil, Naçizane - Öğütler
Küçük Yerde Yaşamanın Zorlukları
Dün Gece Bir Rüya Gördüm - 2

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Güzel Dilimiz Türkçe
Kızım Sen Avukat Ol!
Atatürk'e Mektup
Mudurnu'da Bir Günlük Gezi
Ben Birazcık Deli miyim?
Öğretmenler Günü
Bişim Efde Heykes Bi Asayip...
Yeğenime Yaptığım Peynirli Börek Tarifi
Canı Sıkılmak Nasıl Birşey?
Her Ayın 28'i ve Kayınvalidem

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Dönüşü Olmayan Gidiş [Şiir]
Seni Özlemenin Kitabını Yazabilirim [Şiir]
Bensiz Yaşamaya Alışacaksın [Şiir]
Gelseydin Eğer [Şiir]
Ne Zaman Seni Düşünsem [Şiir]
O Beklenen Hiç Gelmeyecek [Şiir]
İşte Gidiyorsun [Şiir]
Çek Beni İçine Bir Nefeste [Şiir]
Sığınacağım Başka Yürek Yok [Şiir]
Uykularında Sev Beni [Şiir]


Kâmuran Esen kimdir?

Okumak ve yazmak bir tutkudur benim için. Yazdıklarımı okuyucularla paylaşmak amacıyla buraya gönderiyorum. Yıllardır, yerel bir gazeteye haftalık köşe yazıyorum. Mudurnu Belediyesinde gönüllü kültür müdürü olarak çalışıyorum. Yayımlanmış Kitaplarım: -Şiirlerle Öyküler - şiir / Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yazarlar Dizisi ( 1988). . . . . . . . -Sevgi Yumağı - şiir ( 1997 ). . . . . . . . . -K. Esen'in Kaleminden Mudurnu - derleme / Mudurnu Kaymakamlığı Kültür Hizmetleri Dizisi ( 2002 ). . . . . . . . . . . -Oynatmayalım Uğurcuğum- deneme , anı / --Senfoni Yayınları ( Haziran / 2004 ) -Mudurnulu Fatma Nine'nin Günlüğü - Baskıya hazırlanıyor

Etkilendiği Yazarlar:
Okuduğum her yazardan veya yazıdan etkilenirim. Bende bir etki bırakmayacak, herhangi bir şey öğretmeyecek bir yazı düşünemiyorum.


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Kâmuran Esen, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.