Kapıyı çalan senmisin, yoksa giden mi.. Kimin bu cenaze, yüreğimden sökülüp götürülen ne? Hani nerede şehla bakışlar, neden şimdi bu feryadım. Kime, veya neye ağlıyorum ben...
Geç zamanların geç kalmışlıklarında yorgun düşmüş yüreğim, çaresiz üzerime düşmüş gölgenin geçmesini bekliyor. Artık karanlıkta el yordamıyla bile yürüyemiyorum. İlahi vuslatı bir kez daha özlerken tüm hayatı balçıkla sıvadık. Tüm rayihası kayboldu baharın. Yüzüstü kapaklandığım balçıktan doğrulmaya bir çabam bile yok.
Hiç kimsye ait değilim. Ve hiç kimse, hiçbir hayat, hiçbir bahar ve hiçbir umut bana ait değil......
KİTAP İZLERİ
Yırtıcı Kuşlar Zamanı
Ahmet Ümit
Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku
