..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bilim şaşkınlıkla başlar. -Aristoteles
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Eleştiri > Türkiye > Seval Deniz Karahaliloğlu




31 Ekim 2007
Fısıl, Fısıl, Fısıl…  
Beynimizi ve Yüreğimizi Kemiren Küçük Adamlar

Seval Deniz Karahaliloğlu


Artık her gece yatağa yatarken huzursuz uykular görüyorum, küçük kurtçuklar kemiriyor yüreğimin karanlık odalarını, böylesine "yan gelip yatmanın" rehaveti acaba kaç askerimize mal oluyor, kaç gencecik beden toprağa düşüyor atıl beyin jimnastikleri yaparken, ya da birileri "arsız medine dilencileri" gibi icazet almak için kapılar aşındırırken kaç cana mal oluyor vurdumduymazlığın getirdiği "kan uykusu"?


:BADB:
Fısıl, Fısıl, Fısıl…

Seval Deniz Karahaliloğlu

“Şehit Anası Soruyor” başlıklı yazı için olumlu, olumsuz çok sayıda tepki geldi ama artık o yazılar bana ait değil.

O yazılar, soğuktan ve yaşlılıktan ayakları titreyen "dik duruşlu" amcalara ve açlıkla terbiye edilen bir ülkede dilenmek zorunda bırakılan "yaşlı teyzelere" adanmıştır.

Bizim bayramlarda ellerini öpmeye ve hayır dualarını almak için gittiğimiz yaşlı amcalar ve teyzeler hayatıma alıştığımızın dışında bizi can evimizden vuran acı portreler çizerek, öylesine apansız giriverdiler.

Ben artık o eski cahil ve mutlu Alice değilim ( Bakınız Alice ve Dante'nin İmkansız Birlikteliği), hayatım artık geri dönüşü olmayacak biçimde değişti.

Sonra o ağlayan şehit analarına, gözyaşları içinde bu topraklar için canını vermiş olan oğlunun hakkını aramak için hukuk savaşı vermeye hazırlanan şehit anasına ve gözyaşlarını içine akıtan onurlu şehit babasına benim bir borcum var.

Değil mi ki biz "yan gelip yatalım diye" bu gencecik fidanlar canlarını verdiler, benim onlara bir can borcum var.

Yalnız onlara mı?

Bu dağlara, bu taşlara, birilerinin ısrarla yakıp yıkmaya çalıştığı bu güzelim ormanlara, bu bereketli topraklara, billur gibi akan nehirlere, akarsulara, mavinin en güzelini sergileyen bu denizlere benim bir can borcum var.

Dolayısıyla artık ne ben, ne de bu yazılar bana ait değildir.

Bütün yazıların hepsi, bu yaşlı amcalara, bu yaşlı teyzelere, şehit analarına, şehit babalarına ve gencecik yaşında bu bereketli toprakların koynuna geri dönenlere aittir.

O yüzden, ne ağır akademik sözcüklerin ardına saklanacak, ne satır aralarında köşe kapmaca oynayacak, ne de cümlelerin aynalardaki yanılsamalarına bakacak gücüm var.

Dedim ya, ben artık o oyunbaz Alice değilim.

Artık her gece yatağa yatarken huzursuz uykular görüyorum, küçük kurtçuklar kemiriyor yüreğimin karanlık odalarını, böylesine "yan gelip yatmanın" rehaveti acaba kaç askerimize mal oluyor, kaç gencecik beden toprağa düşüyor atıl beyin jimnastikleri yaparken, ya da birileri "arsız medine dilencileri" gibi icazet almak için kapılar aşındırırken kaç cana mal oluyor vurdumduymazlığın getirdiği "kan uykusu"?

Hep aynı soruları soran küçük adamlar kıvıl kıvıl kemiriyorlar beynimi. Rahatsız edici, için için yiyen, kemiren, insanın yüreğini ve beynini acıtan küçük adamlar bunlar.

Usul usul fısıldaşıyorlar.

Nereye kadar? Nereye kadar? diyor biri.

Ne kadar tepkisiz kalacaksınız buna?

Fısıl, fısıl, fısıl, fısıl....

Peki, rahatın yerinde mi? Sırtın pek, karnın tok mu?

Ne güzel, ne güzel sınır boylarındakilerin de olsaydı keşke.

Fısıl, fısıl, fısıl, fısıl,…

Keşke o güzelim canları o sınıra göndermeden bundan 20 yıl öncesinde alsaydınız önlemlerinizi, kararlı, dik duruşlu ve onurlu olsaydınız, şimdi o çocuklar ölmeyecekti.

Fsıl, fısıl, fısıl,…

Öyle derinden, öyle usul usul küçük adamların fısıltıları hiç bitmiyor.

Peki, sen ne yaptın?

Evet, sen hani Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşı?

Seni gidi köşe dönmeci, adam kayırıcı, bana dokunmayan bin yıl yaşasın diyen, hortumcu, iş bitirici, iş birlikçi, mürekkep yalamış entel dantel seni,

Seni SOROS'UN ÇOCUKLARI,

Seni AVRUPA BİRLİĞİ FONLARI BESLEMESİ seni,

Sen ne yaptın?

Hani yazdın mı?

İnsanları örgütlemek için sokaklara çıktın mı?

Tek tek, insan insan, ilmek ilmek Cumhuriyet Ülküsünü ve İlkelerini yeniden örmek için hiç çaba sarf ettin mi?

Yeter, küçük adamlar yeter! Hiç işiniz yok mu sizin? Gidin rahat bırakın beni.

Oğulları "yan gelip yatsın" da küçük gemicikler alsın diye çalışanlara gidin biraz.

Mesela neden hep "yan gelip yatma yerinde" yoksul vatandaşların ailelerinin çocuklarını kaybettiklerini sorun? Hiçbir yüksek bürokratın, hiçbir milletvekilinin, hiçbir bakanın ya da bir baş bakının oğlunun neden "yan gelip yatma yerine" gitmediğini sorun? Neden zengin bebeleri "yan gelip yatma yerine gitmez"? Sorun onlara, beni rahat bırakın.

"Ananı da al git" diye, açlığa mahkum edilen Türk Köylüsünü azarlayanlarla uğraşın.

Hani bu ülkede, "Köylü Milletin Efendisiydi?" ha? Bana ilkokulda böyle öğretmişlerdi. Yoksa hepsi yalan mıydı?

Yaban ellerde okuyan Türk Kızı, "Utanıyorum. Neden benim ülkem sınır dışı bir operasyon yapamıyor? Biz bu kadar aciz miyiz?" diye soranca "Sen git bu soruyu Subay Babana sor. O cevaplasın" diyenlere sorun sorularınızı.

Ben sıradan bir vatandaşım.

Ben bir vatandaşım.

Ben vatandaşım.

Vatandaşım.

Vatandaş.

Fısıl, fısıl, fısıl, fısıl, fısıl, fısıl....

Böyle işte, böyle sabaha kadar böyle cebelleşiyorum o baş belası küçük adamlarla

Fısıl, fısıl, fısıl, fısıl....

.Eleştiriler & Yorumlar

:: Fısıl fısıl ne zaman sloganlaşacak!!!
Gönderen: Necat Dilaver / Ordu/Türkiye
7 Ocak 2008
O fısıl fısıllar bazen erdemdir bazen teslimiyet... Tüm dünyada olduğu gibi fısıl fısıl fısıldayanlar hep ezilenlerdir... Bir de bize yıllardır söylenen Türkiye büyük ülke masalı var ki... Külliyen yalan... Türkiye Mustafa Kemal'den sonra ABD işbirlikçisi konumundadır, o kadar...




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın türkiye kümesinde bulunan diğer yazıları...
Öpülesi "Yastık Adam" Öyküleri : Kayıp Ruhlara Masallar
Ferhan Şensoy"dan 2019 Türkiye Fotoğrafları
Genco Erkal'dan "Yaşamaya Dair "" …
Söyleyecek Sözü Olan Oyunlar…
Evlere Servis "Takıntılarımızdan Arınma" Hizmeti : "Tak, Tak, Takıntı... ""
Altını Oydukları İrfan Şahinbaş Sahnesinden Büyüklere "At" Masalları
Açlıkla Terbiye Edilen Bir Ülkede Dilenen Yaşlı Bir Teyze
Şehit Anası Soruyor:
Cumhuriyet Bayramını Büyük Bir Coşkuyla Kutladık!
Sadece Mustafa Balbay ve Tuncay Özkan Değil, Aslında Hepimiz "Tecritteyiz"!

Yazarın eleştiri ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
İçimden Çıkan Küheylan...
Franca Rame ve Dario Fo"dan Büyüklere Masallar : Japon Kuklası
Para Ağaçta Yetişmiyor Pinokyo!
"İşi Kapmak" İçin Ne Kadar "İleri" Gidebilirsiniz? Metot Oyunu Sınırları Zorluyor!
Dario Fo"dan "Bir Anarşistin Kaza Sonucu Ölümü"
That Face : Aynada Gördüğün "O Yüz" Kim?
Ben, "Çıplak Memelerini Değil" Dansı İzlemeye Geldim!
Dumana Boğulan "Romeo ve Juliet"
İçimizdeki "Boş Şehir"ler...
Tiyatronun Yıkımdan Önceki Son Oyun: "Peron" Siz Hayatınızın Kaçıncı "Peron" Undasınız?

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
İbneler ve Çocuk Cesetleri [Şiir]
Komşu Çocuğu [Şiir]
İhtiyaçtan [Şiir]
Deli mi Ne? [Şiir]
Bir Bardak Soğuk Suyun Hatırına… [Şiir]
Bir Nefes Alıp Verme Uzunluğunda… [Şiir]
Sakız Reçeli Seven Yare Mektuplar [Şiir]
Lord'umun Suskunluğunun Sebeb-i Hikmeti... [Şiir]
Pimpirikli Hanımın, Pimpiriklenmesinin Nedeni… [Şiir]
Yere Göğe Sığamıyorum… [Şiir]


Seval Deniz Karahaliloğlu kimdir?

Bazı insanlar için yazmak, yemek yemek, su içmek kadar doğal bir ihtiyaçtır. Yani benimki ihtiyaçtan. Bir vakit, hayatımla, ne yapmak istiyorum diye sordum kendime? Cevap : Yazmak. İşte bu kadar basit.

Etkilendiği Yazarlar:
Etkilenmek ne derecede doğru bilemem ama beyinsel olarak beslendiğim isimler, Roland Barthes, Jorge Luis Borges, Braudel, Anais Nin, Oscar Wilde, Bernard Shaw, Umberto Eco, Atilla İlhan, İlber Ortaylı, Ünsal Oskay, Murathan Mungan,..


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Seval Deniz Karahaliloğlu, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.