..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Başka dillerle ilgili hiçbir şey bilmeyenler, kendi dilleriyle ilgili de hiçbir şey bilmiyorlar. -Goethe
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Unutulamayan Dönemler > Tayyibe Atay




19 Temmuz 2002
Zor Yıllar -1-  
Tayyibe Atay
hesaplaşmalarım arttıkça yani,uzaklaşıp gittim tanrıdan...


:DADI:
Hangi yaştaydım tam olarak bilmiyorum.Bebeklikten çıkıp dünyayı tanımaya başladığım çağlardı sanırım.
Ya üç,ya dört!...Aslında daha öncesine ait anımsadıklarım da vardı:boz bulanık....Emeklediğimi hatırlıyorum desem,biliyorum kimse inanmayacak.Yalan söylemiyorum,çünkü;hala emekliyorum...

Fakir bir ailenin,beş çocuklu, ahşap bir evinde geldim dünyaya.Babam gezici marangozdu ama, zor yıllar olmasından dolayı iş bulamıyordu yakın çevrede.Bu yüzden yanımızda değildi çoğu kez.Babam; çay,şeker,yağ,parası kazansın diye evin bütün işlerini annem sırtlanıyordu bundan böyle.Çift sürmek,harman kaldırmak,hayvanlara bakmak,eve odun temin etmek,beş çocuğa analık yapmak,onlara kol kanat germek hep anneme düşüyordu. Vurmalı tutmalı bir kadındı annem ve işinin üstesinden gelmesini de çok iyi bilir
di doğrusu...Ne yapar,ne eder her işini zamanında bitirirdi.Ortadan uzun boyluydu,upuzun saçları vardı.Yürürken kalçalarını döverdi örgüler.Giydiği her şey yakışırdı.Zaten çok giyeceği de yoktu aslında.
Değiştirim yapacak kadar giysi işte...Sanırım,o yıllarda herkes böyleydi.

Çoğu kez sert bir görünüşe sahipti annem.Bu görüntünün altında taşıdığı yumuşak yüreğinin farkındaydık biz beş çocuk.Anlaşılan babamı da çok seviyordu.Bunu evlendikten sonra daha iyi anladım.Sevmeseydi eğer,ondan beş çocuk doğurup,sonra da aileyi taşımak gibi bir ağırlığın altına atmazdı kendini.Tabii bunda o yılların ahlak kurallarına;namusa,şerefe
bağlı olmanın payı da vardı şüphesiz..Hem hiç tanık olmadım evimizde ‘kavga’ denen olaya.Demek ki annem, sert mizacını dışarıya karşı kullanıyor,evde munis bir kediye dönüyordu.Ona hayran olmamak mümkün değildi doğrusu!...

Babam işinden dolayı çoğu kez yoktu aramızda.
Ankara,İstanbul gibi şehirlere gidiyor,aylarca gelmiyordu.Bunu daha sonra, onun ağzından da
dinledim.Hem yapı,hem ahşap işlerinden anladığı için,bir grup arkadaşı ileberaber hastane,
postane,otel inşalarında çalıyordu.Ne kazanıyordu,ne kadar kazanıyordu?Bunu hiç sormadım babama..Zaten paranın ne anlama geldiğini bilmediğim için önemi de yoktu...Önemini anladığım yıllarda ise babam yanımızdaydı artık.Anlaşılan evinden,eşinden,çocuklarından ayrılmak istemiyordu.Evimizin yan tarafına yaptığı ‘koruluk’ denen çatının altına tezgahını kurmuş,polonyasını da yerleştirmişti.Orada kapı,pencere,dolap,tekne gibi ufak tefek şeyler yaparak,evimizin harçlığını çıkarıyordu.Daha önceleri sadece özlüyordum babamı,şimdi ise tanıyor,tanıdıkça seviyordum da...Yumuşacık bir yüreğe sahipti.Yaptığımız hiçbir şeye kızmazdı.Biz de şımarmazdık onun bu tutumu karşısında.Zaten ‘şımarmak ne’ bilmezdi o zamanın çocukları..Fakat aşırı bir saygımız da vardı ona.Nereden,nasıl kaynaklandığını sorarım kendime bu saygının.

Şimdiki çocuklara bakıyorum da hiç bize benzemiyorlar.Onlardan umudumu falan kesmiş değilim,asla!..Çünkü ‘onları biz yetiştirdik,gelecekte bir şeyler beklemek de hakkımız olmalı’ diye düşünürüm her zaman...Kınama gibi bir hakkımın olmadığını da...Aslında bu durumu kabullendiğimizi gören yeni kuşak;kilere giden deliği keşfetmiş fare gibi yararlanmasını iyi biliyor doğrusu..Ne denir:Akıllı kuşak!....Akla gelmedik şeyler istiyorlar,biz de alıyoruz.İllaki de olacak her istekleri..Hele bir “olmaz,bunu alacak gücümüz yok” de bakalım gör olacakları..Ama diyemeyiz işte!..Dediğimiz anda geçmişte yaşadığımız yokluklar gelip oturuverir yüreğimize;’olur!tamam!..’deriz gene de..Sözde kendimizi kurtarırız işlediğimiz kötülükten.

Hiç unutmam;ellili yıllardı;ben yine dört beş yaşlarımda,zayıf,incecik yüzünden gülüşü eksik etmeyen,biraz da duygulu bir çocuktum.Yaşıma göre uzun,kumral,kalın saçlarım vardı.(Ağarmasına ve kesilmesine rağmen hala böyledir)Annem hep örgülü tutardı onları;hem de zencilerin saçları gibi çok sayıda örgülerle...Örgüler ta kaşlarımın üzerinden başlar,uçlarına kadar devam ederdi..Bir daha ki banyo zamanında çözülmek üzere,öylece gezerdim.En az on beş gün desem, şaka gelir şimdi..Babam, dini konularda duyarlı biri olduğu için başımızı da örttürürdü bize.”Günah olur,derdi;kızlar başını açmaz!..”
Şimdiki boyalı,permalı,röfleli,kesilmiş ,başı açık halimizi görse ‘ne der’ acaba diye düşünürüm.Ama benim babam “kızlarım böyle de güzel,onları gene seviyorum,iyi ki benim günah bilip söylediğim şeyleri öğrenmemişler” derdi.Çünkü benim babam;tanrıya yakın olduğu kadar,insana da yakındı!..Onu özledim!..
Bu son cümlemi yazarken, toprağın altına doğru kaydı duygularım.Kendimi tutamayıp ağladım.Zaten ben,bebekken de çok ağlarmışım.Belli ki isyanlarım vardı dünyaya insan olarak gelmekten yana..’Kimse bilememişti bunu, benden ve tanrıdan başka’ desem,yalan söylemiş olurum.Aklım erdikçe,hesaplaşmalarım arttıkça yani, uzaklaşıp gittim tanrıdan...Kendi cehennemimi kendim yarattım sonunda..

Not:Devam edecek...



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın unutulamayan dönemler kümesinde bulunan diğer yazıları...
Zor Yıllar -2-
Zor Yıllar -4-
Zor Yıllar -14-
Zor Yıllar -8-
Zor Yıllar -17-
Zor Yıllar -20-
Zor Yıllar -24-
Zor Yıllar -13-
Zor Yılar -16-
Zor Yıllar -19-

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Uzakları Özlemek
Sarı Aşk
Umuda Doğru
Yalnızlık Yürür Kumlar
İnsan Olmaktan Vazgeçtim!
Gitme!..
İnsan Olmak
Yol da Biziz, Yolcu Da!..
Sandık
Şiir Yemekler

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Grup Seks [Şiir]
Daya Ağzını [Şiir]
Sustum [Şiir]
Değdikçe Ellerine [Şiir]
Yıkansam Seninle [Şiir]
Öp Beni [Şiir]
Soyun Biraz [Şiir]
Çünkü Seni Çok Sevdim [Şiir]
Uzat Dudaklarını [Şiir]
Desem ki Ellerini İstiyorum [Şiir]


Tayyibe Atay kimdir?

Yeni şiirin,uzun yıllar yazmama rağmen yeni şairiyim. İnternet ortamı sayesinde okuyucu önüne çıktım henüz. Ne kadar şair olduğumun yanıtını ise okuyucuya bırakıyorum. Bayan yazarların çok az olduğu bir ülkede,duygu ve düşüncelerimi,şiirin ruhu okşayan ,elleyen tarafıyla anlatmaya çalışıyorum.

Etkilendiği Yazarlar:
Ahmet Arif,Behçet Necatigil,Nihat Behram...


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Tayyibe Atay, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.