"Yarın, asla gelmeyen bir bugündür. Tıpkı bitmeyen bir romanın son sayfası gibi." - Franz Kafka (kurgusal)"

Pişonum Benim

Pişon, benim güzel kedim

yazı resim

Sen ne harika bir canlısın
O gözlerin baktıkça sanki konuşurcasına
Sana her yemek verişimde
Sanki içimden iyilikler kopup
Fazlasıyla dönüyor
**

Pişon, benim güzel kedim
Sevdirmek için kendini
Ne cilveler yaparsın
Bak sana kurabiye yaptım
**
Kim derdi
Kediye dokunacaksın yıllar sonra diye..
Yunanistanın havasından mı ne
Sevdim seni pişonum
Kuyruğunu kaldırma bana
Şöle yumuşacık ensene dokunayım yine
Özledim seni be kedicik
**
Özlenirmi kedi deme sakın içine
Sen de sevsen böyle
Özlenir…
**
Giderken içine mi doğdu
Hemen geldin yanıma
Bişi anlatmak ister gibi..
Usulca sokuldun ..
Ah pişonum nerdesin
Seni çooook mu çook özledim…

xsanti den ayrılış..deniz

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön