_____( Bir yıldız kaydı, hayatın gözyaşlarına doğru. Çocuk hayal etti onu saygıyla dinleyen sonra şakalaşıp güldüğü bir okyanusu.
Gökyüzündeki kuşların ritimsel müziklerini hissetti tüm kalbinle.
Ne güzel sarılıyordu tüm benliğiyle evren. Varolmanın duygusu sarmıştı özündeki canın.
Şöyle bir nefes aldı iyiki dedi,iyiki...)___
~☆~☆~☆~☆~☆~☆~☆~☆~☆
Yok olmak var
bu biçim dünyada.
Kimsenin kızı olmazdım belki.
Özlem duymazdım hiç
işte o çocuk gülüşleri.
Ya hu ben mi seçtim sanki
Seçme şansım varmış gibi
Olmasaydım bu biçim dünyada
Doğmamış olsaydım
Böyle biçim insanlar arasında
Saygısız cahil bukalemun
Kendini işte ne sanan
Birde kalkmış çocuk yapan
Ne sevgi bilir ne saygı
Bilse sahi, gösterirmiydi?
Saygıyla bakarmıydı evdeki çocuklarına?
Öğreneydi kadın, sevdiği adama bakmayı
Anlarmıydı o zaman kocası
Sevginin güven verici olduğunu.
Yok olmak varoluşu yaşamamak vardı
Dünyaya getirene hesap sorar gibi
Gücün yok, gidemezsin ki
Seçme şansın varmış gibi
Ailen kim,
Senin mi?
Sahi kimsin?
Kimlerdensin?
Kim seni sevdi, kim seni istemedi?
Kim kocaman sarıldı 🤔
Kim ötekileştirdi?
Yok olmak vardı da hani
Vardır, diyorum bazen
Vardır elbet bununda bir sebebi..
Dünyaya gelme bedeli
Bu yalnızlar treni..
Geçmişin ayak izleri
Hep bitmeyen yükler gibi.
~DnZ
Bursa/2021
