Ansızın gitti ışıklar / Şehir ve ben, / Karalar bağladık / Hayallere dalabilirim artık / Gözlerimi kapamadan. /

Bu şiirin hikayesi: Kendi kendiyle konuşana deli denir ya! Ben kendi kendime konuşurum. Düşünceyi zihnimde sıralamaya oturturum. Kendi kendime konuşmakla kendi kendimin eytişimsel ateşlemesini başlatırım.

Münasebetsiz / Tamahkar / Fukara Gözü açlarla; / Akbatur / Gencer /

İç dünyamdan kaçmaya çalıştıkça kalem yazmaya zorluyor beni. Neyi, nasıl yazabilirim. Neler hissettiğimi ve neyi istediğimi kalemle nasıl ifade edebilirim ki? Evet, yazıyorum ama neden

Hena özgürlüğümsün / Özgürlük telde olsa / Dil susar / Dilde olsa tel kopar / Tanışımda rezonans /

Gölgem duvara vurmuş, / Üzerinde adım yazılı, / Kaçmak yok ortalıkta herşey, / Yasaklı düşünceler gizli odalarda kilitli, / Özgürlük insana özgü, /

Ben senin gözündeki kiraz çiçeklerini sevdim. / Her bahar açar tazeliğini korur, / Gelinliklik gibi beyaza bürünür. / Sana alamadığım karanlık içimde, / Ömrüm senden

Duygular / Gerek sevgiliyle / Gerek siyasetle / Bir bakmışsın / Fethi yaşamış gibi coşkun /

Ben sana hasretim, / Şairin dediği prangaları eskitmedim, / Yokluğunda insan sevmedim, / Sana ihanet ederim diye, / Konu komşuya uzaktan selam dan öte, /

**Evrenin Ortasında / Gözlerim, / mor gölgesinde gecenin. / Şehirlerim, / uykusunda yalnızlığın. /

** Firakname / Akşamın süzgecinden / bir gece daha geçer, / Bizi bizden eden, / o zamanın kör oyuntusunda. /

Sessizliğin Ritimleri / Kitaplar sessiz mazidir, / En acemi kalemlerin döküntüsü / bu, / Ama zihin kırıntısı değil. /

Sürüntü Silgi İzi / İnce fırçaların sürüntüsünde, / Geceye çizilen akşam rimelleri... / Söz dinlemiyorlar! / Yansımasında bin yıldız sönerken. /

Yağmur yağıyor gecenin bir vakti, / Soğuk kavuruyor yanlız bedenleri, / Yorganı battaniyesi olmayan üşüyenleri! / Bizler yarattık! / Cahil dedik eğitmedik! /

Ben sana gözlerin dedim, / Ruhuma eksiklerimi katıyor, / Korkularım, sensizlikten korkuyor! / Umudum senle besleniyor!

Dertlerini gri bakışlarına saklamış / Geliyor... / Bakma gülümsemesine / Hayat dolu yalnızlıklar komedisi her intihar

Aşk'ın benim derdim oldu, derd'im çekerim / Ben, kimseye derdimi demem, budur kederim / Sormasınlar, söyleyemem, kime ne derim

KARLA GELEN MİSAFİR / ANILARIM-1 / Yalnız kaldığım zamanlar bir şeyler kafama takılınca yazasım geliyor. Yaşadıklarımı , gördüklerimi ,

I am pleased to share that my poem, 'The Love of Dead Roses,' has been featured in the current issue of Dominique Literary Magazine.

Ruhunu sevdim seni, / İnsandi geçmişin geleceğine kefilim, / Hamurunda ekmek var, / Neslin memleketim.