Yanima geldin ya bugün
Bahardan konusurken hani yan yana,
Zaten bahar geldi dunyama o anda.
İçimdeki o kıpırtı gözlerimde kamaşan ışık oldu
Anlamlandıramadığım ve gözlerimi dolduran,
Bedenimi sarsan, göğsümü sıkıştıran o his…
Konuşamadıysam, belki saçmaladıysam o an
Tam da bu yüzden.
Tanıyorum bunu, korkuyorum da.
Ruhumun ezilmesinden, ışıklarımın sönmesinden
Bir kez daha kaybolmaktan,
Sancılı ve uykusuz gecelerden,
Anlamını yitirmiş kör kütük sarhoş sabahlardan
Ne yalan söyleyeyim korkuyorum.
Bilmiyorum,
Beni taşıyabilecek misin o ulaşılması zor pamuk bulutlara
Bu hayatı göğüsleyebilecek miyiz birlikte
Nereye varacağız el ele hiç bilmiyorum
Lakin içimde bir his,” baharın geldi “diyor ısrarla.
Düşüncelerimde, bazen küçük özlemlerimde,
Zaman zaman göz yaşlarımdasın şimdiden.
Nedensiz, düpedüz, sanki öncemiz varmış gibi,
İçten, özenli ve ihtiyatlı bir kabulleniştir bu bende
Ben bilmem ne dersin bana ama,
Sen hoş geldin bana!
