Hâlden anlamayan güzele düştüm Her fırsatta bana çattı çatıyor! Kahır ateşinde bir ömür piştim! Gece gündüz tepem attı atıyor!
Kanlı gözyaşlarım kirpikten taşar Önüne kattığı ırmaklar coşar İnsan cehennemi bir kere yaşar Bu gönül gemisi battı batıyor!
Vakit daralıyor, günüm kalmadı Yüzümü dönecek yönüm kalmadı Yaşamaya değer ân'ım kalmadı Yüreğim acıyı tattı tadıyor!
Gönlüm yara aldı, gama büründü Bir vefasız yâr uğruna süründü Meğer şeytan imiş, melek göründü Beni bir çulsuza sattı satıyor!
Doğruyu yanlıştan seçemedim ki! Denedimse de vazgeçemedim ki! Baldıran zehriydi, içemedim ki! Kurduğum hayaller yattı yatıyor!
Mevsimler içinde hazanım oldu Ben tamir ettikçe bozanım oldu Bengisu sanmıştım, suzanım oldu Doğduğuma pişman etti ediyor!
Can havliyle geçtim bu son etabı Bir ömür okudum sabır kitabı Yazık öğrenmemiş örfü, adabı Bahçemde baykuşlar öttü ötüyor
Gönlüm yara aldı, kanıyor şimdi Belâ ateşinde yanıyor şimdi Çektirenler çekmem sanıyor şimdi Beni uçurumdan itti itiyor!
Aklıma gelmeyen geldi başıma Sorun da söylesin bu gözyaşıma Çok çekti yazsınlar mezar taşıma Yaşanmamış ömür bitti bitiyor!
12 Ağustos 2026/Trabzon
M. NİHAT MALKOÇ
