Yani kalın duvarların orta yerinde,
Görüş beklemek değil de hani,
Seni, seninle yaşayabilmek.
El ele
Göz göze,
Yürek yüreğe,
Kaybolup gitmek değil ama
Bir tuz dağı gibi,
Bağlanabilmek hayata.
Gökyüzüne pürüzsüz bakabilmek.
Bir güvercin kanadında beklemek değil seni,
Puslu bir şubat akşamı çekilirken yaşamımdan,
Bir leylak kokusu bende;
Sevin(sem) mi,
Ağla(sam) mı?
Kendime koşuyorum soluksuz,
İplere asılan umut
larımızdı,
söyle bana küçüğüm,
Hangi rüzgar öğretir bize yalnızlığı,
Hangi liman alır bizi artık sığınağına.
KİTAP İZLERİ
ZEYTİNDAĞI
Falih Rıfkı Atay
Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
