Olmadı ki hiç, insan acı çekerken gülemedim
Çayımın tadı olmadı, yarım kaldı sözcüklerim.
Acı önce şairleri vuruyor derdi bir şair abimiz;
Kanamış sözcükleri vardı okurduk,
Bir yanlarında umut hep yaralıydı, hep de vardı
Bu iş değil dediyse işte hep bundandı
En çok da ölüme ağlayan azdı, sözcüklerimiz hazırdı…
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
