"Yazmak, bir yazarın kendi zihinsel kabızlığını dünyaya bulaştırmasının en kibar yoludur." – Gustave Flaubert"

Açlık ve Ölüm

yazı resimYZ

Bak çürüyor ölülerimiz, kardeşim.
Sabahleyin karşıdan gördüklerimiz
Yatmışlar yol kenarı tarlaya.
Renkleri atmış hepsinin,
Sanarsın kanserli hücreler kanını emmiş,
Pencereden selamlıyor bizleri,görüyormusun?
İşte ordalar,aç olanlara bakanlar..

Kilisede çalıyor çan,duyuyormusun?
Yatağında bulmuşlar Alen'i
İki avuç dolusu
Parça parça,
Dökülmüş ağzından cigeri.
Dalıyorum şöyle geriye kardeşim,
Birtek o terk etmedi memleketi
Birde ondan önce ölenler..

Sevgili güneş, sönmüş ışığı gözlerimin
Artık ne söyleye bilirim ki?
Aç ve yoksul yaşayanlar
Sonbahar yaprakları gibi
Gecenin kanadında çırpındılar,
Birtek ben yaşamaktayım

Belki bu zor bir yol,
Ve ölümden iyisi yok gibi... ] ]

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön