]
Yağmacı bir kuşatma
Altında evren
Göz suskun,
Dil görmez duvarlarını
Maviler adını söyler
Tutsaklığımın
Acı!
Bir emir olarak mı
Girdi yaşamımıza,
Tenimin ruhumla
Dokunuşunda mı?
Kuşatmada esir,
Çamaşırlarını seren
Ayşe Kadın
Nasırlı parmaklarıı
Güneşe yatırdığında,
Maviler adını söyler
Tutsaklığının
Çocuğunun elli yıl önceki
Kıyafetidir,
Kocasının yüzyıl önceki kumaşından
Diktiği çamaşır
Çağırır maviler...
Ayşe Kadın parmaklarını
Güneşe yatırdığında
