savruldukça her rüzgar
bir dağın yamacına götürür kişiyi..
nereye gidersem gideyim
kendimi de görüyorum yanımda.
nedenli, nedensiz doluyor gözlerim.
ağlayamıyorum.
yüreğim sus diyor,
gözlerim kal diyor.
yüreğim,
sen kazandın.
öyle de
bu gözümden akan ne?
yokluğunun acısı mı
yol olup aktı gene?
bilemedim..
beni anlayamadın,
yüreğimden teğet geçtin...
beni unutmanın kareköküyle
türeviyle çarpıp böldün
ve
sendeki beni
yok ettin!
