"Herkes kendi kitabının kahramanıdır. Ne yazık ki, çoğu zaman da en kötü editörü." - Terry Pratchett"

Agliyorum

Her hasrete, kalbimin aglamasina, evet herseye ragmen / Gözyaslarimi siliyorum ve kalbime bir demet ümit gönderiyorum

yazı resim

Agliyorum

Uzakta, cok uzaklarda bir yerlerde gibi geliyor yasam
Yüregimde cigliklar kurtarilmak istiyor gibi beynimi tirmaliyor
Sirf gece bitmesin diye uyuyamiyorum sanki
Yada artik uykuda beni istemiyor zannediyorum artik
Yada kalbimin gözyaslari uykuyu kaciriyor
Bilemiyorum, ama kalbim agliyor
Gülümsemeyi unuttum galiba
Kendi kendime soruyorum, oda neki?
Nefs ise bulmus firsati sessizce zehirlerini akitiyor
Her gecen gün dosajini cogaltaraktan
Galiba ölüyorum, zannediyorum
Zanlar icinde yasiyorum, beynim bulanik
Yaradana dönüyorum yine ellerim titrek
Yüzümde yokki, ama biliyorum O yinede kabul eder
Kalbim agliyor, ama dogrumu artik bilemiyorum
Sadece icimden bazi cigliklar geliyor

Herseye ragmen, her aciya, her kedere
Her hüzüne, herkese, nefsime, zehirlere
Her hasrete, kalbimin aglamasina, evet herseye ragmen
Gözyaslarimi siliyorum ve kalbime bir demet ümit gönderiyorum
HERSEYE RAGMEN O bana ümit gönderiyor
Ellerim acik, kalbim titrek, ve artik gözlerimde agliyor
Ümitlerde bulusturuyor beni
Ve ben agliyorum...

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön