Bir çocuk sesi
Yayıldı karanlığa.
Ve sonra,
Bir ninni duyuldu arkasından.
Ninni söylerdi ana
Uyanarak uykusundan.
Ödü kopardı
Yavrusu ağlayacak diye.
İçinden bir şeyler erir,
Akıp giderdi yavrusu ağlayınca.
Onu doyurup,
Ninniyle uyutunca,
Biraz sakinleşirdi ana,
Dalardı uykusuna.
Yine rahatlık yoktu ona.
Yavrusunu görürdü rüyasında.
Aç görürdü onu,
Açık görürdü.
Bazen gizli bir el
Yavrusunu alıp,götürürdü.
Tutmak isterdi onu
Tutamazdı.
"Bırakın" diye bağırmak ister,
Bağıramazdı.
Tam o sırada,
Uyanırdı bebeği.
Ve derken
Sabah olurdu.
Zavallı ana hiç uyumadan
Sabaha kavuşurdu.
Tüm bu yorgunluğa rağmen,
Ana mutluydu.
Onu mutlu eden,
Yaşayan yavrusuydu.
Ana bu!
Kalbi titrek,
Gözü ürkek analar!
Bazı anlar hem kadın
Hem de erkek analar!
