"İnsanlar, bir şeyi öğrenmek için önce o şeyin ne kadar gereksiz olduğunu öğrenmeli." - Oscar Wilde (kurgusal)"

yazı resim

Anımsamak

Müzikli ses dökülürdü
Bir çift atla, dört tekerlek
Taşlı yollarda giderken
Uyanırdık güne dönük,
Mutlu hayaller kurarak.

Gök gürlerdi, yer şakırdı
Sevincimiz gün gün artar
Gün suyunda yıkanırdık
Her doğacak gün için de,
O’na şartsız inanırdık.

Yüce dağlar ses verirdi
Tek bir komut, tek bir yankı
Muştuluydu horoz sesi
Şehirde, ilçede, köyde,
O savaşta biz de vardık.

Bir savaş ki sessiz, vakur
Düşünceli Kocatepe
Semaverde o hoş ezgi
Bir bardak çay, zeytin ekmek,
Kucaklar dolusu sevgi.

O sevgiydi bizi tutan
Asker, beylik, başıbozuk,
Yayla, ova, ırmak, deniz
Ülke, bayrak, yarınlara,
Atatürk’le mutluyduk biz.

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön