"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

yazı resim

Anımsamak

Müzikli ses dökülürdü
Bir çift atla, dört tekerlek
Taşlı yollarda giderken
Uyanırdık güne dönük,
Mutlu hayaller kurarak.

Gök gürlerdi, yer şakırdı
Sevincimiz gün gün artar
Gün suyunda yıkanırdık
Her doğacak gün için de,
O’na şartsız inanırdık.

Yüce dağlar ses verirdi
Tek bir komut, tek bir yankı
Muştuluydu horoz sesi
Şehirde, ilçede, köyde,
O savaşta biz de vardık.

Bir savaş ki sessiz, vakur
Düşünceli Kocatepe
Semaverde o hoş ezgi
Bir bardak çay, zeytin ekmek,
Kucaklar dolusu sevgi.

O sevgiydi bizi tutan
Asker, beylik, başıbozuk,
Yayla, ova, ırmak, deniz
Ülke, bayrak, yarınlara,
Atatürk’le mutluyduk biz.

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön