ÜŞÜYORUM ANNE, TİTRİYORUM. KORKUTUYOR
BU KARANLIK VE BU YANLIZLIK. HADİ SAR BENİ ANNE!
KORKUTUYOR BU ACIMASIZ HAYAT. BATAKLIĞIN ORTASINDAYIM SANKİ, SİL GÖZÜMÜN YAŞLARINI,
TUT ELİMDEN, AL GÖTÜR ANNE!BİLMEZDİM İNSANLARIN BU KADAR HAİN, HAYATIN BUKADAR ACIMASIZ OLDUĞUNU. SUYUN İNSANI BOĞUP, ATEŞİN YAKTIĞINI;
ÖĞRATİ BANA ANNE! YATIR DİZLERİNE, OKŞA SAÇLARIMI, ÜZDÜLER BU BEBEĞİNİ ANNE!
HIRPALADILAR, KIRDILAR, SIRTINDAN VURDULAR ANNE!
BU DÜNYAYI HİÇ SEVMEDİM, ÇOCUKKEN YAŞADIĞIMIZ
DÜNYAYA GÖTÜR ANNE...
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
