"Yazmak, aslında var olmayan bir düşmanla kavga etmek gibidir. En azından, kimse sizi suçlamaz." - Ambrose Bierce"

Anneme

Her gidenin ardindan bir ben, bir umut, bir hayat daha gitti / Benden daha ne kaldi bilmiyorum annem

yazı resim

Hep gittiler ,
Seviyorum diyenler
Bana söylemeden, ansizin, ben anlamadan
Gittiler, olmayan vedalarla
Gidislere, terkedislere karistilar
Her gidenin ardindan bir ben, bir umut, bir hayat daha gitti
Benden daha ne kaldi bilmiyorum annem
Uzaklardayim, kimsenin bilmedigi karanliklardayim
Sanma gücüm yok, hala ayaktayim,

Inadina, inadina yasiyorum hayati,
Kimseler bilmiyor ama.........
Geceler zor be annecim
Geceler burda soguk, geceler karanlik
Ürküyorum, anne kucagi ariyorum
En cok sensizlik koyuyor be annem o an
Ahh..keske diyorum sen olsaydin
Yavrum deyislerinle sarsaydin beni
Ak düsmüs artik saclarima ama ne farkederki
Yine oksasaydin eskisi gibi
Ben yine dizlerinde aglasaydim
Sen benim acilaarima agitlar yaksaayydin yine
Gözyaaslarin kaarissaydi gözyaslaarima
Herkes gitti ya hani, bir sen kalsaydin bana

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön