Kulak çeperime
Deveran dalga dokunuyor
Zihnime nüfus ediyor, şuurum dağlıyor
Çarptıkça
Ahenkli dalgalar hali alıp
Düşlerime doğru sürükleyip götürüyor
Kavuşmak
Belki hiç buluşmayacağız
Yanacağız, solacağız yekte gam olacağız
Bir şarkı da
Devasa çınarın altında
Sema da, umman da, hayalin kolların da
İyi ki kuşlar,
Yapraklar, çiçek, arılar var
Hiç değilse onlar, revanıyla buluşuyorlar
Koklaşıyorlar,
Yarışıyorlar hep kaçışıyorlar
Bir âlemi bizler anlamasak ta paylaşıyorlar
Sahilin
Sessizliğini, deniz dalgaları okşar
Ağaç benliğine mekân tutan kuşlarla kavuşur
Her bir
Yerden bir çubukla yuva oluşur
Mazinin ibretini, atiyle idrakte buluşturuyorlar
Bülbülün,
O gülün dahi hüznün feryadını
Zevkine yaşayan anlamaz hazla divaneleşmeyi
Aşk sürurdur
Vuslatta buluşur, koklaşır
Hakk yolcuları, meşakkatte aşkı solur hayrolur
Bülbül sesi
Neyin hüzün ile güfteyi nefeslenişi
Su sesi, dalın yapraklarıyla yelpazesi, ud nağmesi
Hicranın
Arzı mekâna atfedilen feryadıdır
Ancak bunu hissedenler sevdalılar suhuleti bilir
Mustafa CİLASUN
