"Bu kadar çok hayranım varken, neden hala bu kadar yalnızım? Ah, evet, çünkü hepsi ölü." - Edgar Allan Poe"

Aş'eriyorum

O benim dünyamdı, bense onun gezegenlerinden biri, dönüp gelirdi sonunda. Ben, onun çekirdeğiyim, O benim barışım, bereketim, taşım, toprağım, herşeyim.

yazı resim

Hangi mevsimdi üşürdüm en çok,
Çilekleri gördüğümde dudaklarında
Donardım.

Bademin gölgesinde salıncak bir meltem,
Çekip alıyor nedense beni toprak,
Ölüyorum.

Önce mavi bir çağla gözlerinde,
Sonra sonra dönüyor yeşile,
Tıpkı bir filiz gibi yeniden
Yeşeriyorum.

İlk sancı, ilk kıpırtı, ilk tekme,
Senin sıcaklığının ateşi bu,
Aş'eriyorum !

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön