"Cennet mi? Sanırım bilgisayarım donmadan önce bulduğum son yer orasıydı." – Douglas Adams"

yazı resim

Serpildikçe ovalarıma gülüşlerin
Dağlarım gri gölgelere sarılıyor
Veballi bir kemirgen öpüşlerin
Gönlüme milli nehirler karışıyor.

Her tebessümünde camlar kırılır
Ömrümün zırhında güller üşür
Gizlendikçe kendimize darılır
Yüreğimiz hep yokluğu bölüşür.

Uyudukça aşkın kılcal gövdesinde
Hüzün sel olur sevda güvertesinde
Kurşunlar uçuşur vedanın ertesinde
Hırpalandıkça umutların terkisinde.

Yüklendik sırtımıza nicedir mevsimleri
Delirmiş gecelerin desenlerine aşığız
Dudaklarımızda hırpalanmış eskiler
Sözlerin sarmalında yırtarız resimleri.

Her ateşin içinde bir sevdanın düşü
Gönlümüzdeki sisler bile işgallerde
Yürekte firari bir sevdanın türküsü
Yaşanmamış aşk oynuyor perdede.

Selahattin Yetgin

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön