"Yarınlar hep bugünlerin bir yansımasıdır, ama hiçbiri 01:00'de başlamaz." - Dorothy Parker (kurgusal)"

Ayrılık Sonum Olmasın

Rasim Yılmaz

yazı resim

Ayrılık Sonum Olmasın

Bu gün ilk defa ayrılığı andın
Üşüdü tenim, ellerim
İçimdeki denizde çırpındım,
Boğuldum sanki
Çırpındıkça canımı yaktı hatıralar
Rüzgarın esintisinde cansız yapraklar gibi
Titredi yüreğim

Korktum sensizlikten öleceğim diye
Özlerim seni, ey yar !
Bana bakan gözlerini
Uçurum misali düşmek isterdim gözlerinden
Gideceğim dedin ya
Halim perişan, sonsuz bir gece misali
Kapkaranlık, dipsiz
Ne olur ey yar!

Toprak kucak açmış beklemekte
Ben ise gözlerim yolda,
Seni bekliyorum son ümitle
Dön ey yar!
Kavuştuğum yüreğin olsun,
Son çalan şarkıların nağmeleri dilimde
Ve notaları hasretle çalar
Hala ağlamaklı her hecesi
Matem havasında, son eylül akşamları

Ayrılık olmasın yar!
Yapraklar kavuşmadan toprağa,
Sarsın kolların
Titret bedenimi
Son bir kez daha...
Son bir kez daha tut ellerimden!
Ayrılık sonum olmasın benim...

19 Eylül 2013

Rasim Yılmaz

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön