"Tanrı'ya şükür ki dünya yuvarlak; böylece her zaman bir 'köşe dönme' ihtimali var, değil mi?" – Oscar Wilde"

Bahçe

arıdan izin alıp / adını "BALLI BABA" koydum... /

yazı resim

evimin dört yanını saran bahçe
bana seni anlattı / dün...
yeşeren otta bakışın vardı
açan hercaide yüzün...

iki karanfil gülüyordu ötede
iki kırmızı dudak / uzak mı uzak!..
ıslığını duydum hiç unutmadığım
gittim yanına koşarak...

karşıda sarmaşıklar / çitileri tutmuş
beni burada unutmuş!
çitiler yar...
çitiler sen!...
çirpikleri uzun uzun /
ama
sen yoksun!...

kokunu sormadım güllere
sümbüle / nergise / menekşeye...
çünkü sen!
her çiçekte kokuyorsun....

arıdan izin alıp
adını "BALLI BABA" koydum,
kıvrılıp duran solucanda
sevdamı yollara vurdum...

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön