"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

yazı resim

Bazen bir düş görüyürum,
Yanımda Sen,
Tam ellerini tutacakken,
Uyanıyorum.

Bazen yolda yürüyorum,
Aklımda sen,
Birini benzetiyorum sana,
Senin gibi yürüyor,
Saçları aynı seninkiler gibi,
Dönüyor,Bakıyorum: gözler başka,
Yüz başka
Üzülüyorum...

Bazen telefonum çalıyor,
Yüreğim pır pır
Bir kuş gibi.
Umut fakirin ekmeği,
Açıyorum,
Başka bir ses,
Yutkunuyorum.

Bazen geliyorum yanına,
Konuşuyoruz, havadan sudan
İşten güçten,
Kendime engeller koyuyorum.
Hiçbir şey olmayacak biliyorum.
Geçen gün ömürden.
Hayat çok kısa
Sensiz ÖLÜYORUM.

KİTAP İZLERİ

Kayıp Tanrılar Ülkesi

Ahmet Ümit

Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön