"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazansan bile, terleyip yorulmuşsundur ve kimse görmemiştir." - Orhan Pamuk"

Ben...

'Ben' dedikleri: Dedikleridir... 'Ben' dediğimiz: 'An'lardan oluşur... 'Ben': Yaşadım... 'Ben': Sevdim... 'Ben': Öldüm... 'Ben': Tanrı oldum...

yazı resim

Sevdim, öldüm, yaşadım, acıktım, sıçtım: Kimse görmedi…
Öyle sandım: Bu hayat benim sandım, bu aşk beni öldürür sandım, elbet severim sandım…
Yaşadım: Denedim, taptım, yalvardım, yalnız kaldım…
Sevdim: Annemi, kendimi…
Kendim: Ben olmayan sevdiklerim, babam, kardeşlerim…
Yanıldım: Âşık oldum, oy verdim, küfrettim…
Kimse görmedi herkesi sevdiğimi, kimse anlamadı neden herkesi sevdiğimi…
Âşık oldum: Tanrıya…
Taptım: Sana…
Yalnız kaldım: Komünizme inandım yalnız kaldım, komünizmden vazgeçtim yalnız kaldım, tanrıya inanmadım yalnız kaldım, tanrıya inanmayanları anlamadım yalnız kaldım, yaşadığım her kentten nefret ettim - her kentte yalnız kaldım…
Gözümü kapattım: ‘Ben’i gördüm, ‘an’ı gördüm…
Ben: Kimse görmedi, kimse duymadı, kimse anlamdı...
Herkes: Dedi…

KİTAP İZLERİ

Ezbere Yaşayanlar: Vazgeçemediğimiz Alışkanlıklarımızın Kökenleri

Emrah Safa Gürkan

"Ezbere Yaşayanlar": Modern Bireyin Konforlu Yanılgılarına Zihinsel Bir Baskın Emrah Safa Gürkan'ın kaleminden, "biricik" olduğumuz yanılgısına neşter vuran, disiplinler arası bir entelektüel serüven. Herkesin kendini
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön