Sevdim, öldüm, yaşadım, acıktım, sıçtım: Kimse görmedi…
Öyle sandım: Bu hayat benim sandım, bu aşk beni öldürür sandım, elbet severim sandım…
Yaşadım: Denedim, taptım, yalvardım, yalnız kaldım…
Sevdim: Annemi, kendimi…
Kendim: Ben olmayan sevdiklerim, babam, kardeşlerim…
Yanıldım: Âşık oldum, oy verdim, küfrettim…
Kimse görmedi herkesi sevdiğimi, kimse anlamadı neden herkesi sevdiğimi…
Âşık oldum: Tanrıya…
Taptım: Sana…
Yalnız kaldım: Komünizme inandım yalnız kaldım, komünizmden vazgeçtim yalnız kaldım, tanrıya inanmadım yalnız kaldım, tanrıya inanmayanları anlamadım yalnız kaldım, yaşadığım her kentten nefret ettim - her kentte yalnız kaldım…
Gözümü kapattım: ‘Ben’i gördüm, ‘an’ı gördüm…
Ben: Kimse görmedi, kimse duymadı, kimse anlamdı...
Herkes: Dedi…
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
