Ben çaya küstüm
Henüz üç gün geçmedi
Kurumadı göz yaşımla ıslattığım mendil
Ama suç çayın değil
Gittin acı çayını özledim acıdı içim
Oysa bir çay içimliği gelseydin
Delirirdim
Adını çayın özüne gizledim
Henüz kurumadı düşlerimdeki gül
Kakülün geldi aklıma
İsli çaydanlığa dokunurken ellerim
Barıştım yokluğunda çayla
Acı çayı yarama merhem eyledim
Hiç kimseye değil sitemim
Yalnızlığıma ilaç oluyor sen yokken diye
Ben çaya küsemedim
İlk dizeyi öylesine söyledim.
Ankara,31.10.2012 İ.K
