Hayatı tanımlamaya başlarım;
Tenimdeki bir işaret gibidir.
Unutmayı engelleyen bu işareti çıkarmaya çalışırım,
Bulaşır her yere..
Hayat kısa,
Ve bıçak sırtına yakın arka çıkış aslında,
Ama hayat olumlu,
Her an yaşamını yukarıya doğru çevirmeye hazır da aynı zamanda.
Aydınlatmaya başlar sonra,
Bir çerçevedir,
Değiştiremem, sadece izlemeye mecburum
İçime bastırır, beni yeniden alıkoyar köşesinde kenarında.
