Dağlar doruklara çağırır,
Deniz dalgalara.
Rüzgar kucağında ister,
Fırtına yanında.
Mavi "Ben olayım seninle." der,
Siyah, "Git!" der yanımdan.
Sonsuzluk kaplar içimi.
Notalar canlanır elimde,
Orkestra nerede?
Bilsem ki çiçeklerdeyim,
Anlardım ben kimim.
Bilsem ki kar tanesiyim,
Anlarım yüreğim neden ısınmaz.
Bilsem ki telgraf direğisin,
O direğe tünerim.
Ah vefasız, bilsem ki
Bilsem ki yüreğindeyim ;
Gezer miyim karlarda
Ayaklarım çıplak,
Gözlerim dalgın?
Bilsem ki bu yıl inan
Hiç yağmaz kar, esmez rüzgar ;
Gelmez miyim, esmez miyim
Koşmaz mıyım arzın merkezine?
Sen... benim arzımken,
Sen benim damarımken,
Sen benim hasretimken
Bilsem ki gel desen
Su olmaz mıyım yol yol,
Yel olmaz mıyım serin,
Kor olmaz mıyım için için
Ah, bir bilsem !
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
