Geceyi yağmurla bölüştüm
Ağlamayı yıldızlarla
Umutsuzluğun yükünü ıslak kaldırımlar yüklendi
Bana zehiri kaldı ayrılığın
Kıvranışı bedenimin acıdan...
Geceyi
Gündüzü
Her bir şeyi senle paylaşmak varken
Sen bir metafor gibi uzaklaştın
Hangi gezegene ulaştın kimbilir
Kimleri uydu yaptın kendine
Ben uydu olamazdım ki
Razıydım etrafında dönmeye
Bir pervane gibi
Lakin uydu olarak değil be sevgili
Küçük de olsa bir gezegen gibi
