"Sabahın yedisinde uyananların tek suçu, akşamın beşinde ölenlerden olmalarıdır." – Terry Pratchett (kurgusal)"

yazı resim

Bu gece, ah! İşte gecelerden bir gece!
Serçeleşmiş bedenimle, un ufak olarak indim
Yeryüzüne.
Soğudu, soğudu... Sıcak değil ellerim.
Kansız, kemiksiz, damarsız ve de hücresiz
Bedenlerdeyim...
Bu gece, ah! İşte gecelerden bir gece!
Şarap şarap aktım, yudum yudum içtim.
Bıçak olup, keser olup kestim kendimi
Sukunetle...
Çektim karşıma, anlarımı, anılarımı
Şöyle; oturttum, kimse duymasın diye...
Açtım tüm yıpranmış, sararmış sayfaları.
Hesap sordum,hesap sordum hepsinden,
Sessizce...
Dağıttım, dağıttım kendimi.
Yıldız olup kaydım gökyüzünde.
Parça, parça; liğme liğme olup,
Aktım da...
Yine de, yine de ölmediğim, ölemediğim gece;
Bu gece, ah! İşte gecelerden bir gece!
Sorma bana sevgili !sakın sorma ..!
Bu karamsarlık niye?
Gece işte ne farkeder ki?
Kimileri ağlarken, kimileri eğlenceden dönmekte.
Ama işte bu gece var ya işte ah! Bu gece
Soğudu, soğudu bedenim!
Titriyor ellerim!
Bu gece, sana ait ne varsa zihnimde
"Sana ait!" diyorum sana ait!
DUYUYOR MUSUN?
Hepsini ama hepsini toprağa gömdüğüm gece;
Bu gece umudun bittiği gece.
Gece işte ne farkeder ki
Sevgili?
Ah... İşte gecelerden bir gece!

Esra Leyla ORUÇ

KİTAP İZLERİ

Yaşadığım İstanbul

Selim İleri

İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön