"Yazmak, aslında var olmayan şeyleri varmış gibi gösterme sanatıdır; tıpkı hayat gibi." *Jorge Luis Borges*"

yazı resim

Bu gece, ah! İşte gecelerden bir gece!
Serçeleşmiş bedenimle, un ufak olarak indim
Yeryüzüne.
Soğudu, soğudu... Sıcak değil ellerim.
Kansız, kemiksiz, damarsız ve de hücresiz
Bedenlerdeyim...
Bu gece, ah! İşte gecelerden bir gece!
Şarap şarap aktım, yudum yudum içtim.
Bıçak olup, keser olup kestim kendimi
Sukunetle...
Çektim karşıma, anlarımı, anılarımı
Şöyle; oturttum, kimse duymasın diye...
Açtım tüm yıpranmış, sararmış sayfaları.
Hesap sordum,hesap sordum hepsinden,
Sessizce...
Dağıttım, dağıttım kendimi.
Yıldız olup kaydım gökyüzünde.
Parça, parça; liğme liğme olup,
Aktım da...
Yine de, yine de ölmediğim, ölemediğim gece;
Bu gece, ah! İşte gecelerden bir gece!
Sorma bana sevgili !sakın sorma ..!
Bu karamsarlık niye?
Gece işte ne farkeder ki?
Kimileri ağlarken, kimileri eğlenceden dönmekte.
Ama işte bu gece var ya işte ah! Bu gece
Soğudu, soğudu bedenim!
Titriyor ellerim!
Bu gece, sana ait ne varsa zihnimde
"Sana ait!" diyorum sana ait!
DUYUYOR MUSUN?
Hepsini ama hepsini toprağa gömdüğüm gece;
Bu gece umudun bittiği gece.
Gece işte ne farkeder ki
Sevgili?
Ah... İşte gecelerden bir gece!

Esra Leyla ORUÇ

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön