"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"

yazı resim

BÜYÜCÜ

Şüphesiz büyü var yaşamımda
tünelin sonuna gizlediğin -sen-le birlikte.
Bir düş balonu sanki herşey!
Uyanır uyanmaz siren sesiyle,
istasyona yaklaşmakta olan trende
yaşadıklarımın gerçek mi yoksa rüya mı olduğunu
anlamaya çalışmak gibi,
sırtımdaki ter ile.

Öyle saydam yaşandı ki sıcaklıklar ve tenler.
Hele bir de büyücü gibi ansızın
kaybolunca ortalıktan sen,
yalnızlığa içerleyip ayışığında,
yataktan düşen gecenin şaşkınlığı kadar
yetersiz kaldı algılar da
doğal olarak gayede.
Anlamsızca özlemek!
Böylesine şiddetli, sarıcı ve sarsıcı...

Olsun...
beklemek te güzel,
umut etmek te,
hayal etmek ve istemek.
Zamana inat tekrar tekrar,
yine beklemek...
Tüketimin ruh ile bütünleştiği,
insanın kendi yüzüne göz göre göre
kahkahayla tokat attığı o
vazgeçilmez an...

Soluk soluğa,
bir büyücüyle sevişmek!

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön