"Bugün 14 Nisan 2026... Demek ki hâlâ yaşıyorum. Yazık, o kadar güzel planlarım vardı." — Dorothy Parker"

Çocuk

Çocuk nedir seni bu eski istasyona getiren, / söküp alan köklerinden?

yazı resim

Çocuk, neden ağlamıyorsun?
Dizlerin bükük, yüreğin buruk...
Omuzların çökmez mi hiç senin,
Yitip gitmez mi içinden
Çamurlu sokakları Yedikule'nin?

Çocuk nedir seni bu eski istasyona getiren,
söküp alan köklerinden?

Taşlara mı anlatırsın derdini
Hiçbir şey derman olmayınca içindeki çığlığa?
Üşümez misin tir tir titrerken dizlerin,
Boğulmaz mı bir sevdalık nefesin
Kendi kendine?

Şiirle mi ördün bu yüreği,
Kocaman dünyanın eziyetine nispet?
Yıkılırken kaleleri eriyen bu şehrin
Ağlamaz mısın sen çocuk?

Yangın yüreğinindir,
Yüreğin senin ne büyük çocuk!
Ferman dinlemez
Bir çiçek midir kiremit saksıda açan,
Saksıya sığmaz?

Çocuk nedir seni bu eski istasyona getiren,
Söküp alan köklerinden?

Geçmişsin karşıma...
Ben efkârlıyım,
Ya sen çocuk!
Neden ağlamıyorsun?
Dizlerim bükük, yüreğim buruk.
Omuzların çökmez mi hiç senin
Yitip gitmez mi içinden
Bir küçük çocuk?

KİTAP İZLERİ

Sırça Köşk

Sabahattin Ali

Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön